Forum Opvoeden 4 - 12

Nu in J/M: ouders vertellen over hun keuze. Waarom namen zij (g)een huisdier? En hoe gaat dat in de praktijk? Vertel hier uw ervaring:

Onze zoon wordt eind oktober 10 jaar. Hij heeft lang gezeurd om een poes, cavia, konijn. Wij - zijn ouders - wilden er niet aan omdat we dachten dat het in het begin door hem wel leuk gevonden zou worden, maar dat de uiteindelijke interesse en verzorging dan toch op onze schouders terecht zou komen. Daarnaast werken wij allebei, zodat het beestje regelmatig alleen zou zijn.
Nu hij 10 wordt vinden we de tijd rijp hem wel blij te maken met een huisdier omdat hij nu wel de verantwoordelijkheid aan kan - denken en hopen wij!
Het weekend voor zijn verjaardag gaan wij met hem een poesje halen! We zijn benieuwd naar zijn reactie, want nu staat er boven aan zijn verlanglijstje een Wii...

Mijn jongens willen ook dolgraag een 'echt' huisdier...liefst een hond of poes dus. We hebben ze eerst vissen gegeven (idee van manlief, die had vroeger zelf ook vissen) maar ja, daar kan je zo weinig mee he.
Toen hebben ze erg lang om een hamster gevraagd, en uiteindelijk ben ik overstag gegaan omdat een hamster nog redelijk makkelijk 'weg te geven' is als je op vakantie gaat. Dat gaat met een hond of poes weer stukken minder makkelijk.
Eis was wel dat ze de hamsterkooi zelf moesten schoonmaken, en dat deden ze braaf, elke week. Ik had ze verteld dat als daar de klad in kwam, ik de hamster terug zou brengen naar de dierenwinkel. (Had ik gedaan ook hoor) En omdat ze wisten dat ik serieus was, is het verzorgen nooit een probleem geweest.
Maar een hond of poes....dat is zo'n enorme binding! En wij zitten vaak in het buitenland, of andersom, ik woon in het buitenland en we komen vaak terug naar NL, en dan is zo'n dier toch wel een heel stuk lastiger. Nou heb ik van het w/e een Shitzu hondje gezien, en wat is dat een schatje zeg....ik was helemaal overstag, tot ik de prijzen zag!! Pfff....
Ik denk in het algemeen dat huisdieren erg goed zijn voor kinderen, dat ze er veel van leren, maar de omstandigheden moeten er ook maar net naar zijn. Als je op een piep-klein flatje woont en je schaft een enorme hond aan bv, vind ik zelf dus helemaal niet kunnen. De arme hond!

Ze willen hier graag een hond en een poes.
Er komen binnenkort twee katjes, maar die hond dat gebeurt niet voorlopig.
De twee jongens zijn 5 en 6 en de oudste 13. En wie kan straks het hondje uitlaten?
juist mama!
Nee, ze leren eerst maar voor een poes te zorgen....zien we later wel weer verder.

onze zoon (nu 7 jaar) groeit op met huisdieren, toen hij geboren werd, hadden we net een hond, en we hadden 2 vogels (dwergpapagaaien), hij leert daardoor met dieren omgaan, heeft geen angst voor dieren, en volgens ons heeft een positieve invloed.

Mijn kids zijn 5 en 3 en nee hier komen geen huisdieren.

Ik vind het genoeg om naast mijn baan de kinderen goed te verzorgen.
Ik heb een baan van 20 uur bij ernstig meervoudig gehandicapten wat al best zwaar is. Mijn man werkt 40 uur in de week.
Naast mijn baan en het huishouden wil ik de tijd aan mijn kinderen besteden en heb daarin geen behoefte om dan ook nog eens aan een dier te moeten denken.

Jammer, maar begrijpelijk.
Toch zou ik eens overwegen om een "oppashond" in huis te nemen. En dat hoeft niet frquent te zijn. Misschien maar 1 x per 1 of 2 weken. Dan leren ze hoe ze met dieren om moeten gaan en hun verantwoordelijkheid tegenover dieren.
Het is ook een leuke afwisseling om dan met de hond te wandelen in het bos, voor beide partijen goed.
Dan kunt u alsnog besluiten om later wel of niet een hond in huis te nemen.
Ik ken iemand die op mijn hond zo nu en dan heeft gepast alleen maar om te kijken hoe haar zoon (5 jaar) ermee omgaat.
Mijn hond is inmiddels overleden en zij hebben er een pub bij.

Wij hebben een hond, die eigenlijk behoort aan mijn man. Kinderen kunnen nl niet voor een hond zorgen! Vind ik. En in het verleden hebben wij een rat gehad voor mijn dochter, zij speelde er mee, en ik verzorgde hem. Nu is onze dochter 11 en wilde zij graag een nieuwe rat. Zij heeft deze 6 maanden geleden gekregen onder nieuwe voorwaarden: zelf aandacht geven + verzorgen. Ik heb tot nu toe nog geen 1 X haar er op moeten wijzen dat zij haar huisdier moet verzorgen e.d. Ja. deze keer kan zij de verantwoordelijk absoluut aan, en is dit erg goed mbt de toekomst!

Ik vind wel dat kinderen voor dieren kunnen zorgen. Uiteraard wel op een leeftijd dat ze het kunnen bevatten. Je kunt ze al vroeg leren dat dieren moet eten, drinken, verzorgd moeten worden. Want als zij dat ook niet doen gaan ze dood. Zo simpel is het. En ze laten beseffen dat ze er erg veel voor terugkrijgen. Onvoorwaardelijke liefde!! En dat kan alleen een dier je geven en wat is dat veel waard. Ik heb een enig kind, zij is opgegroeid met dieren (2 honden). Als ze een "probleempje" had dat ze niet bij ons kwijt kon op dat moment nam ze een van de honden "in vertrouwen". M.a.w. daar kon ze kan bij uithuilen. Het werk dus ook therapeutisch.
Iets om over na te denken?

Beste redactie,

Als kind wilde ik dolgraag een hond of een kat, maar we woonden op een flat en mijn ouders hadden daar geen zin in. Ik kreeg goudvissen, via mijn tante. Ook best leuk, maar niet "the real thing". Als we naar een huis zouden verhuizen, zouden we een hond krijgen. We kregen op mijn achtste een huis en dus ook een hond, zo waren mijn ouders wel. Helaas bleek het hondje gekocht bij een slechte fokker en stierf hij reeds na drie maanden. Ik had al mijn zakgeld gespaard en klusjes gedaan voor deze hond. Elke dag liep ik een paar keer per dag met hem, ik was er dol op. Na deze hond, kwam er geen nieuwe meer, ik had mijn goudvissen nog, nu in de vijver, zij zijn meer als 25 jaar oud geworden.
Eenmaal uit huis, samenwonend met een man, die altijd honden en katten heeft gehad, wilde ik graag een huisdier, maar we waren jong en wilden graag vrij zijn, toen kwam de baby en na anderhalf jaar nog een baby, die zwaar astmatisch bleek te zijn. Geen hond en geen kat dus. Voor een hond blijkt ons leven te druk, want hoewel ik onder schooltijden werk, werk ik wel iedere dag en ik vind dat een hond dat niet verdient. Geld voor een uitlaatservice heb ik niet, dus een hond is uitgesloten. Blijft een poes over, lang getwijfeld, mijn zoon twee keer laten testen op een allergie en dan is het zover: vrienden hebben een nestje en we zien zes van de liefste, schattige poesjes van de wereld. Ik ben een realist: ik ben moeder en zal ze dus het vaakst te eten geven, kattenbak verschonen en met ze naar de dierenarts gaan. Het zijn burmezen: twee bruine, twee grijzen en twee witte. Ik wil een grijze en dat zijn poesjes. We gaan elke twee weken kijken en een van de bruine katers is een beetje gehandicapt aan een poot, maar zo lief. Hij en mijn man worden dikke vrienden. Dus in plaats van een poes, krijgen we er een katertje bij. Nu hebben we sinds vier maanden, twee katten en het is een aanwinst. Ze zijn zo aandoenlijk lief. Iedereen maakt de kattenbak schoon, geeft ze te eten en ze worden meteen geknuffeld bij thuiskomst. Broer en zus zijn dol op elkaar, liggen altijd samen, spelen en rennen veel met elkaar. Mijn kinderen: 17, 15 en 9 leren verantwoordelijkheid dragen en hebben er veel plezier aan, net als wij. Een poes is niet veel werk: om de paar dagen de kattenbak verschonen en een paar keer per dag eten geven. Het is geen moeite. Ik kan het alleen maar aan iedereen aanraden.

Groetjes, Ninotschka

Een dier moet je nooit alleen voor de kinderen nemen. Als je er zelf absoluut niets voor voelt, begin er dan niet aan, terwille van het dier. De asiels zitten boordevol met honden en katten die "voor de kinderen" aangeschaft zijn en vervolgens afgedankt omdat het nieuwtje er snel af was en er niemand overbleef die met liefde voor ze wou zorgen. Om over alle doorsgespoelde en verkommerde goudvissen, wandelende takken en hamsters nog maar te zwijgen...Een dier is geweldig voor kinderen. Ze leren rekening te houden met een ander levend wezen, verantwoordelijkheidsgevoel, respect (als de omgang goed begeleid wordt, want vaker moet een dier beschermd tegen het kind dan andersom!) en het is een herinnering voor het leven. Maar alleen doen als je er zelf helemaal voor wilt gaan als ouder, vertrouw er niet op dat het kind er wel voor blijft zorgen, hoe verantwoordelijk het ook is. Een hond wordt ook gauw een jaar of 10, 15 en een kat vaak nog ouder als je geluk hebt. Hoe oud is je kind dan en waar woont het? Nogmaals: een leven met dieren is heel verrijkend, maar aecht alleen aan beginnen als je er zelf achter staat en bereid bent er alles voor te doen (en te laten!)

Bij ons thuis begint het wel een dierentuin te worden, maar o zo leuk.
Mijn zoontje van 3jr heeft 4 vissen. Hij kan ze uiteraard niet zelf verzorgen, maar ik betrek hem er wel bij. Met een schepnet de vissen vangen als ik de kom schoon ga maken. Dagelijks eten geven. Hij vindt het prachtig.
Hij wilt ook graag een konijn. maar ja we hebben al een cavia voor mijn dochter (7jr.) die ze nauwelijks bekijkt. heel zielig eigenlijk. Ik moet hem zelf aandacht geven samen met mijn zoontje. Dus dat konijn komt er niet zolang de cavia nog leeft.
Daarnaast hebben we een hamster. kindjes genieten er met vlagen erg van.
Mijn dochter vindt dieren dus wel lollig, maar niet op langere termijn. Nu zeurt ze al tijden om een hond, maar in praktijk blijkt dat ze er toch niet voor gaat zorgen. en aangezien mijn man en ik geen honden liefhebbers zijn zal die er in ons huis nooit komen.
Wij zijn meer katten mensen. Mijn dochter zorgt daar dan toch wel weer goed voor. Nu liepen we tegen een nest kittens aan, dus er komt over een paar weken een katertje bij. maar dan is het echt wel genoeg. Ik ben de enigste die er echt voor moet zorgen, zoals voeren, bak/kooi verschonen en aandacht geven. niet erg, want het zijn dieren die ik zelf ook leuk vind. Als het dier je niet ligt moet je het naar mijn menig gewoon niet doen, want de zorg komt voornamelijk op je zelf neer met name bij jonge kinderen.
Toch denk ik dat ze er veel van leren ook al zorgen zij er niet echt goed voor. Ze zien dat het wel moet omdat ik het voorbeeld geef en dat je ze ook niet zomaar weer weg kan doen als je er geen zin meer in hebt. en het geeft toch een hoop gezelligheid extra in huis

huisdieren horen er voor ons bij. We hebben 2 konijnen buiten en in huis hebben we 2 katten. De jongste, 11 weken hebben we net een week. Onze zonen van 2 en 6 jaar zijn betrokken bij de poezen. Bij de konijnen minder. Ook de jongste kent de namen van de katten en roept ze vaak en wil de kat op schoot. De oudste is ook dol op de poezen en helpt ze eten geven. Ik vind het belangrijk dat ze opgroeien met dieren. De oudste is alz orgzaam naar dieren toe en wordt boos als respectloos met dieren omgaan.

Ons zoontje is inmiddels alweer ruim 4,5 jaar oud en is van baby af aan opgegroeid met huisdieren om hem heen. Mijn ouders hebben 2 kleine hondjes ( Malthezer Leeuwtjes ) en wij hadden een poes ( Minou ) helaas moesten we die in laten slapen toen onze zoon rond de 3 jaar was. Dus helaas zal hij er weinig van gemist hebben. Ruim een half jaar later hadden we een poes ( Mitsy uit een asiel gehaald als kitten ) en een half jaar nadien kwam onze kater Gismo in ons leven. Nu sinds een paar weken hebben we ook een cavia in onze harten gesloten en alles gaat goed met elkaar overweg. De dieren onderling en ook de dieren naar onze zoon toe en andersom. Wel moet je je terdege beseffen dat kinderen nu eenmaal kinderen blijven en zeker als ze nog zo jong zijn en ze eens geen zin hebben om de huisdieren te verzorgen. Moet wel zeggen dat half/half onze zoon trots meehelpt met het verschonen van de cavia-kooi, het eten en melkje geven aan de katten, etc. Mijn man en ik vinden het uiterst belangrijk dat kinderen al op een zo jong mogelijke leeftijd met (huis)dieren in aanraking komen.

Ja wij hebben huisdieren en de kinderen 4-8-10 ook.
We hebben 7 vissen in een vijver.
2cavia's die van de kinderen zijn en die ze zelf eten geven en drinken en af en toe knuffelen.
2 katten en die zijn van ons allen alleen de jongste kat is helemaal gek op de kinderen deze worden 1x per dag door mijn dochter gevoerd.
Dan heb ik nog een hond herder van 12 die er dus al was voor de kinderen.
En mijn zoon heeft een Bouvier van 4 jaar die we samen hebben opgevoed en inmiddels laat hij hem zelf uit elke morgen en geeft ze in de avond te eten.
Mijn dochter neemt de herder wel eens mee en dan gaan ze samen op pad.
Ze zitten ook allebei op paardrijden en ik word dus gek gezeurt voor een pony maar dat zit er niet in.

In middels zijn er ook al verschillende dieren overleden hamsters en muizen en ook al 2 katten en daar hebben ze wel van leren omgaan met verdriet en de dood dus ook dat vindt ik een groot voordeel van huisdieren.