Onaardig tegen zusje (14 jaar)

Ik heb een geweldige dochter (bijna 10 jaar). Ze is slim, sportief, ligt goed in de klas en ze is sociaal. Met al die eigenschappen zou je verwachten dat ze blaakt van zelfvertrouwen, maar ik weet dat ze lang niet altijd overtuigd is van zichzelf.

Nu heb ik ook een prachtige puberzoon (bijna 14 jaar) en die kan - zoals je dat van zijn leeftijd mag verwachten - keihard uit de hoek komen. Feilloos wijst hij je op je zwakke plekken of mindere momenten. Ik kan er zelf (meestal) hartelijk om lachen, maar ik maak me zorgen over mijn dochter. Want ook tegen haar roept mijn puberzoon dat ze niet zo dom moet doen, dat ze raar danst of dat ze irritant is.

Na afloop praat ik met mijn puberzoon. Ik leg uit dat dat wel heel slecht is voor het zelfvertrouwen van zijn zus om zo te worden afgebroken door haar broer, ook al had hij misschien hier en daar een punt. Ik heb niet het idee dat ik hem echt bereik.

Hoe kan ik het beste reageren? Maak ik me terecht zorgen over de uitwerking van deze puberkritiek op het zelfvertrouwen van mijn dochter?

Voor de volledigheid wil ik vermelden dat het echt niet ongezellig is bij ons thuis. Broer en zus maken nauwelijks ruzie en hij kan soms ook best lief zijn voor zijn zus.

Tischa:
Wat heerlijk om te lezen dat je zo enthousiast bent over je beide kinderen en probeert te doen wat goed voor ze is. Ik heb het idee dat het over het algemeen prima verloopt tussen beide kinderen. Dat is met een puber in huis iets waar veel ouders naar zullen verlangen…!

Je geeft zelf al aan dat het een beetje bij pubers hoort om zo nu en dan lekker onbeholpen en lomp uit de hoek te komen, ook tegen je zusje. Dat klopt. Een beetje stoer doen, je tegen van alles afzetten en je schamen voor je familie hoort er vaak een beetje bij.

Natuurlijk is het jouw taak als ouder om te kijken waar de grens ligt. Wanneer gaat het te ver en moet hij bijgestuurd worden? Waar kun je erom lachen, het negeren of overlaten aan de kinderen zelf?

Spreek je hem aan op zijn gevoel - zoals je deed toen je hem zei dat het niet goed was voor het zelfvertrouwen van zijn zus - dan zal dat meestal niet echt aankomen. Kort en duidelijk zijn over wat je wel en niet accepteert, is vaak effectiever en daarnaast kun je natuurlijk best proberen om op een goed moment eens te bespreken of hij zich realiseert hoe het overkomt op zijn zus.

Er zit ook een andere kant aan. Je dochter is, zo lijkt het, een meisje met veel kwaliteiten dat op zich lekker in haar vel zit, maar met (zoals zovelen) een gezonde dosis onzekerheid over zichzelf. Dat past bij haar leeftijd, bij het in ontwikkeling zijn en bij het ontdekken wie je bent en waar je sterk in bent. Een broer die je af en toe op scherp zet en die vraagt om een reactie, kan een mooie veilige leerschool zijn om incasseringsvermogen op te bouwen en van je af te bijten. Mijn advies is dus: grijp in als het te erg wordt, maar laat haar verder haar eigen boontjes doppen, daar wordt ze sterk van!