Verliefd (17 jaar)

Mijn zoon (17,5 jaar) zit in 5 havo en moet dus dit jaar eindexamen doen. Nu is hij sinds 1,5 maand verliefd en lapt hij alle regels rondom school aan zijn laars. Het meisje doet voor de tweede keer 4 havo en mijn zoon is ook al een keer blijven zitten. Ze zitten niet op dezelfde school. Ondanks afspraken, preken, contract op school, gesprekken met mij en zijn oudere broers en zus, gaat het spijbelen maar door. Zoonlief maakt snel ruzie, is brutaal terwijl dat voorheen nooit het geval was.
Ik ben een alleenstaande ouder en weet eerlijk gezegd niet meer hoe ik hem kan motiveren om dat papiertje te halen! Langzaam maar zeker ben ik redelijk radeloos. Mijn dochter zei dat ik ook moet proberen hem niet meer de hand boven het hoofd te houden. Is het een idee dat ik dan zeg: stop maar met school? Hoewel hij ook al met zijn baantje is gestopt. Zijn vriendinnetje werkt ook niet, ze kunnen niks zonder elkaar.

Tischa:
Verliefd zijn is natuurlijk heerlijk, zeker in de puberteit waarin de eerste echte gevoelens van verliefdheid en relaties op je pad komen. Je ziet vaak dat jongeren dat vervolgens op de eerste plaats zetten. Dus voor ouders, thuis en school is ineens veel minder of geen plaats meer in hun leventje - en vooral in hun hoofd. Het helpt dan natuurlijk niet als je vriend of vriendinnetje datzelfde ervaart en ook niet meer zo hard werkt aan school of in een baantje o.i.d.
Het gevolg is dan meestal dat we als ouders, broers en zussen vooral veel en vaak vertellen hoe belangrijk school is en dat hij zo verkeerd bezig is. We gaan proberen te overtuigen en meestal zonder veel succes. Met één gouden tip is dit geheel helaas niet opgelost, vooral omdat de oplossing bij ieder kind anders is.

Maar een paar ideeën kan ik je wel geven:
• Daar is-ie weer, de basis van bijna alle ‘problemen’ met pubers: blijf in gesprek! Zorg dat je contact houdt en dat je puber dingen met je wil blijven delen. Is dat niet meer het geval, dan bereik je echt het allerminste.
• Toon begrip voor de verliefdheid: ‘Natuurlijk is dat nu nummer 1 in je hoofd, dat begrijp ik ook heel goed. Natuurlijk lijkt de rest van de wereld nu onbelangrijk…’
En dan komt-ie: ‘Het probleem is alleen dat de dingen om je heen wel doorgaan en als je daar niet meer aan meedoet, dan kan dat wel eens voor problemen of veel gedoe zorgen waar ook jij achteraf helemaal niet blij mee bent.’
• Je kunt proberen met deze insteek een gesprek met hem aan te gaan. Het kan helpen hem wat verantwoordelijkheid te geven. Bijvoorbeeld als volgt: ‘Ik ga je niet dwingen, smeken en steeds maar overtuigen. Ik ga ervan uit dat jij inmiddels zelf heel goed weet wat belangrijk is en je daar goede keuzes in maakt, ook al ben je zo verliefd. Dus ik hou op met je te overtuigen en verwacht dat jij zelf de boel oppakt qua school.’
• Eventueel kun je afspreken dat als blijkt dat hij niet de goede keuzes kan maken, jij je er weer mee bemoeit en er gevolgen zullen zijn.
• Realiseer je dat het lang niet altijd goed uitpakt met pubers als je op de sanctie- tour gaat. Blijf dus echt in contact met hem en laat hem ook voelen dat je zijn verliefdheid en vriendinnetje serieus neemt. Dan heb je de meeste kans op een ommezwaai!