Verrassing door Caroline de Leon

Mathieu van bijna drie staat naast het grote bed. Met zijn ellebogen in het matras gedrukt en zijn handen onder zijn kin kijkt hij naar zijn pasgeboren zusje. Hij fronst.
‘Hij kan alleen maar slapen,’ zegt hij.
‘Ze heeft net gedronken,’ zeg ik, ‘daar wordt ze heel moe van.’
Hij kijkt van de baby naar mij en zucht. Daarna verlaat hij met kleine dribbelpasjes de slaapkamer. Even later is hij terug met één van zijn favoriete knuffels: de blauwe giraffe. Voorzichtig legt hij deze op het bed.
‘Voor jou, baby,’ zegt hij en doet een stapje achteruit. Als er niets gebeurt kruipt hij op het bed en komt naast mij zitten, met zijn rug kaarsrecht tegen het hoofdeind en zijn beentjes recht vooruit. Hij wrijft zijn blote voetjes over elkaar.
‘Weet je nog hoe de baby heet?’ vraag ik.
‘Ja,’ zegt hij en trekt aan de pijpen van zijn pyjamabroek.
‘Hoe dan?’
Hij tilt zijn linkerbeen zover op dat de wijde broekspijp verschuift en zijn mollige knie tevoorschijn komt. Dan buigt hij naar voren en drukt zijn neus tegen zijn knie,
‘Nou, weet je het nog?’
‘Pielelot,’ zegt hij terwijl hij onverwacht snel zijn been laat zakken, zich op zijn buik draait en achterstevoren, rakelings langs het hoofdje van zijn zusje, van het bed af glijdt. ‘Pielelot, Pielelot,’ roept hij.
‘Gekkie, Ze heet toch Jolien.’
‘Pielelot,’ schreeuwt hij opzettelijk met zijn gezicht dichtbij haar oor.
Jolien schrikt. Haar kleine knuistjes springen open, ze trekt een grimas en haar gezichtje wordt rood, maar ze wordt niet wakker.
‘Shh!’ waarschuw ik.
‘Hij moet poepen,’ zegt hij en begint haar als een hond met zijn neus te besnuffelen.
‘Hij is een zij.’ Zeg ik. ‘Geef haar maar een kusje.’
Hij doet het niet.
‘Waarom is hij een meisje?’ vraagt hij.
Ik begrijp zijn verwarring. Minstens acht maanden was de ongeboren baby voor hem een hij: Voel eens Mathieu hoe hard hij kan schoppen, zing maar van schaapje, schaapje hij kan je horen.
‘Van tevoren weet je nooit wat het wordt’ zeg ik, ‘het blijft altijd een verrassing.’
Een diepe rimpel verschijnt boven zijn neus. Dan buigt hij over Joliens gezichtje en drukt snel een kus op haar wang.
‘Je bent lief,’ zeg ik.
Met zijn mouw veegt hij zijn mond af en loopt om het voeteneind van het bed naar mij toe. Hij trekt het dekbed van mij af en staart naar mijn buik.
‘Weg,’ constateert hij.
‘Nou, nog niet helemaal,’ zeg ik, terwijl ik hem over zijn rug wrijf.
‘O!’ zegt hij en hij kijkt mij met grote ogen aan, ‘misschien zit er nog een fiets in!’
‘Wie weet,’ lach ik en ik druk een blaaskus in zijn nek.

Caroline de Leon (49) is moeder van Mathieu (18) en Jolien (15) jaar. Ze is getrouwd met Paul Scholtz (49) en werkt als voorlichtster voor een huisvuilcentrale in Alkmaar.