Waarom? Daarom! door Joanne Visser

Waarom? Daarom!

We zitten aan tafel met acht vrouwen. Stralend middelpunt is een jonge collega, bijna acht maanden zwanger van de eerste, die op het punt staat met zwangerschapsverlof te gaan. We lunchen samen ter ere van haar. Er worden goedmoedige grapjes gemaakt, plagerige adviezen gegeven.
De toon is positief. ‘Je krijgt er zoveel voor terug.’ ‘Het is zo enig.’ ‘Iedere fase is bijzonder.’ Als je deze (groot)moeders zo hoort, zijn kinderen echt het leukste wat er is.
Ik doe net zo hard mee.

Mijn kinderen zijn dan ook geweldig: grappig, welbespraakt, ze doen het goed (genoeg) op school, hebben aardige vrienden, roken niet en gebruiken geen drugs.
Ik geniet van veel dingen: als ik mijn kind door het hele huis kan volgen, omdat overal waar hij is, geluid is. Als één van hen weer eens de lachers op zijn hand krijgt met zijn gevatte opmerkingen. Als er weer een heel goede imitatie wordt gegeven van die cabaretier met ADHD. Als één van hen licht mopperend naar zijn bijbaantje vertrekt gaat en uitgelaten terugkomt en vrolijk vertelt over wat hij heeft meegemaakt. Als ik getuige ben van hun sportieve prestaties.
Ik geniet iets minder als mijn kind na een goed gesprek beterschap belooft, en toch weer uren te laat thuis komt. Als ik om vier uur ’s nachts de slaap niet kan vatten omdat hij er nog niet is en zijn mobiele telefoon niet beantwoordt. Als hij weer naar huis is komen rijden zonder licht op zijn fiets. Als hij zijn alcoholgebruik goedpraat door me voor te houden dat hij het minst drinkt van al zijn vrienden. Me er fijntjes op wijst dat hij tenminste niet rookt en blowt, zoals sommige anderen.
Dat zijn momenten waarop ik me afvraag: Wat dacht ik eigenlijk, 17 jaar geleden? Soms denk ik zelfs: Waar ben ik aan begonnen? En waarom?
Maar dan komt één van mijn zoons bij me zitten. ‘Kom mam, even een moeder-en-zoon moment.’ En dan mag ik delen in de wonderlijke wereld van de puber en wordt me een inkijkje gegund in hun gevoelens en belevenissen. En dan weet ik het weer: dáárom!

Joanne Visser (42) is getrouwd en werkt als secretaresse. Ze is moeder van Frank (16) en Laurens (14).

Jouw column op jmouders.nl

Schrijf jij ook zo geestig, ontroerend of herkenbaar over je gezin? Stuur je column - maximaal 350 woorden - naar: redactie@jm.weekbladpers.nl onder vermelding van 'Lezerscolumn'. Vermeld ook de leeftijd(en) van je kind(eren). Elke week plaatst J/M een nieuwe column op de website.

De redactie van J/M behoudt zich het recht voor lezerscolumns niet te plaatsen.