Pubers hebben bijna allemaal wel eens last van somberheid. Stichting Korrelatie schat dat een op de twintig jongeren last heeft van een (lichte) depressie.

De oorzaak is meestal een combinatie van erfelijkheid, gebeurtenissen in het leven en individuele kwetsbaarheid. Kinderen van depressieve ouders hebben driemaal zo veel kans om de stoornis zelf ook te krijgen. Verder kunnen traumatische gebeurtenissen in de jeugd of puberteit zoals misbruik, scheiding of pesten aanleiding zijn voor een depressie.

Als de sombere buien langer dan twee of drie weken aanhouden en ook eet-, slaap- en leefritme ernstig verstoord worden, kan er aan een depressie gedacht worden.

Zo herken je het:
• Eetproblemen, heel veel of juist heel weinig eten en een verandering in het gewicht.
• Slaapproblemen.
• Vermoeidheid of een verlies van energie of interesse. Zelfs de kleinste handeling is te veel.
• Concentratieproblemen, een vertraagde manier van denken en besluiteloosheid. Dit kan leiden tot problemen of afhaken op school.
• Gevaarlijk gedrag zoals te hard rijden, onbeschermde seksuele contacten en onnodige risico’s nemen.
• Terugkerende gedachte aan de dood en zelfdoding.
• Iemand die depressief is, hoeft zich niet per se verdrietig te voelen. Meestal is het juist het ontbreken van gevoel, het apatische ‘lege’, dat een depressie kenmerkt.

Wat te doen?
• De huisarts kan vaststellen of uw kind aan depressiviteit lijdt. Is dat het geval, dan kan de hij medicijnen of cognitieve gedragstherapie voorschrijven.
• Zorg dat uw kind een normaal dagritme vasthoudt. Kleine overzichtelijke opdrachten als de hond uitlaten of afwassen kunnen daarom al helpen.
• Adviezen of opbeurende woorden hebben bij een echte depressie meestal weinig zin. Samen of met hulp zoeken naar de oorzaak van de somberheid kan wel helpen. Op internet zijn steeds meer chatboxen en gespreksgroepen voor depressieve jongeren.