Slechts 7 procent van wat kinderen voelen, drukken ze in woorden uit. Non-verbale communicatie (lichaamstaal) geeft ouders veel meer houvast. Als ze de lichaamstaal van hun kind niet snappen, ontgaat hun meer dan 90 procent van de gevoelens, gedachten en bedoelingen van hun kind.

Hoe leer je de non-verbale uitingen van je kind begrijpen?
Daarvoor zijn verschillende technieken:
• Nabootsen en spiegelen: geschikt om beter in te voelen tegen welke problemen je kind oploopt
• Mismatchen (precies het tegenovergestelde doen): geschikt bij conflicten
• Elk non-verbaal gedrag geeft volgens de theorie van NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren) een bepaalde denkhouding weer, die gekoppeld is aan de vijf zintuigen (zien, horen, voelen/aanraken, ruiken en proeven). De meeste mensen hebben voorkeur voor één van deze denkmethoden. Als ouders weten welke voorkeur hun kind heeft, kunnen ze daarop inspelen.
Bijvoorbeeld: een visueel ingesteld kind moet zijn moeder aankijken om te bevatten wat zij zegt. Een auditief ingesteld kind moet juist wegkijken om zich te concentreren op de woorden van zijn moeder.

Hoe belangrijk is de juiste lichaamstaal?
Als lichaamstaal en gesproken woord hetzelfde uitdrukken, versterken ze elkaar. Bijvoorbeeld: Een kind dat zijn verbale ‘nee’ ondersteunt door non-verbaal verzet (evenwichtige, ontspannen houding, oogcontact houden, niet glimlachen, met vaste stem praten), kan beter weerstand bieden aan opdringerige verzoeken.

Welke betekenis hebben bepaalde gezichtsuitdrukkingen?
Stand van mond:
• Glimlachend: gelukkig, vrolijk
• Afhangend: ongelukkig, teleurstelling
• Samengeknepen: kwaad, vastberaden
• Openstaand: verbaasd, verward

Stand van ogen:
• Wijdopen: verrast, plezier, schrik, verontwaardigd
• Dichtgeknepen: kwadd, vastberaden, angstig

Wenkbrauwen en voorhoofd:
• Gefronst: kwaad, vastberaden
• Opgetrokken met open mond: geschrokken, verrast