Wij zijn naturisten en hebben twee puberzonen van 11 en 15. Ik heb met mijn kinderen altijd open over seksualiteit kunnen praten en heb het idee dat dat ook een beetje te maken heeft met mijn houding tegenover bloot. Ik weet dat mijn beide zonen masturberen en dat verwacht ik ook gezien hun leeftijd. In de ‘opvoedboekjes’ lees ik altijd dat dat niet ongewoon is, maar dat je je kind wel naar zijn kamer moet verwijzen. Mijn kinderen doen dat meestal wel, maar het komt weleens voor dat ik erbij ben, bijvoorbeeld al ze zich ontspannen bij de tv. Ik negeer het meestal. Het stoort me niet echt en ik ben er eigenlijk trots op dat ze zich kennelijk zo veilig voelen. Omdat het advies van wegsturen zo vaak herhaald wordt, vraag ik me af wat de reden is van dat advies. Ik heb bijvoorbeeld nooit terug gehoord dat mijn kinderen op een openbare plek masturberen; ze begrijpen heus wel dat het iets intiems is - net zo goed als ze begrijpen dat niet iedereen nudist is.

Tischa:
In elk gezin wordt anders omgegaan met het thema seksualiteit en bloot. Bij de één laat iedereen de badkamerdeur open als hij doucht en elkaar bloot zien is dan heel normaal. Bij de ander ziet men elkaar nooit naakt, maar is het wel open bespreekbaar. Er zijn ook gezinnen waar seksualiteit en alles wat daarbij hoort minder bespreekbaar is. Dit alles heeft te maken met wat een ieder prettig vindt, waar je zelf mee bent opgegroeid en nog veel meer.

Wat ik vanuit mijn vak als opvoedcoach en kinderpsycholoog belangrijk vind, is dat kinderen opgroeien met het idee dat intimiteit (bloot en seksualiteit) iets is waarover gepraat mag worden. Dat bloot niet iets vies of engs is. Ik vind het belangrijk dat kinderen op tijd voorgelicht worden en niet het gevoel krijgen dat seks - of met jezelf vrijen - vies of zelfs verboden is. Ik ben van mening dat als je een open houding aanhoudt rond deze thema’s, je kinderen ook meer met je zullen bespreken. Misschien zelfs meer beladen thema’s als vervelende seksuele ervaringen, geslachtsziektes of de eerste keer.

Nu het masturberen en jouw vraag hierover. Ik meen dat het voor kinderen het beste is als je duidelijke afspraken maakt over wat en waar wel en niet kan.
Ik vind dat je met kinderen kunt afspreken dat met jezelf vrijen prima, fijn en normaal is op die leeftijd. Je kunt daarbij uitleggen dat het iets is dat mensen doen als ze alleen zijn of met een geliefde. Dat anderen het niet prettig vinden als je het doet in hun bijzijn. Dat doen we dus ook niet. Vrijen met een ander doe je tenslotte ook niet in het bijzijn van anderen.
Het ‘risico’ van je kinderen laten masturberen in de woonkamer waar jij bij bent, is dat het voor hun gewoon wordt of iets is waar ze verder niet bij nadenken. Bedenk dat het dan wellicht ook een keer zou kunnen gebeuren als ze tv kijken en even zijn vergeten dat er nog iemand op visite is.
Hoewel ik het dus iets vind wat kinderen voor zichzelf houden - zeker op deze leeftijd - is het natuurlijk aan een ieder wat je er als normen en waarden op na houdt. Ik zou hoe dan ook duidelijk bespreekbaar maken met de jongens dat het bij jullie thuis oké is en jullie het niet erg vinden, maar dat dat in de meeste gezinnen anders is. Zo weten ze dat ook als ze bijvoorbeeld een vriendinnetje krijgen.
Ook zou ik heel duidelijk benoemen dat dit echt niet iets is wat je buitenshuis doet of als er anderen dan jullie bij zijn.