Praten met je dochter

Afbeelding bij Praten met je dochter 26 november 2010
Meisje thema_opvoeden opvoedstijlen praten home Annette Heffels

Praten met je dochter



praten met je dochter

Bakken vol begrip

Samen met je dochter geniet je van een sappige soap en opeens heb je het over de problemen met haar vriendje. Ga maar lekker zitten voor een goed gesprek, raadt psychotherapeut Annette Heffels aan. De gouden regels voor een praatje met je dochter.

Naar aanleiding van Goede Tijden Slechte Tijden heb ik een aantal gesprekken over moeilijke onderwerpen gevoerd met mijn dochters. Het hele leven komt daar namelijk voorbij. Alles op het gebied van liefde en seks, - inclusief voorbehoedsmiddelen en seksueel overdraagbare ziektes - ontrouw en echtscheiding. Zo in het luchtledige kaart je zo'n onderwerp niet aan, maar meisjes en moeders kan ik GTST echt aanraden. Jongens kijken helaas zelden soaps. Het is fijn om zo'n ankeiler te hebben, want gesprekken tussen meisjes en moeders zijn vanaf de puberteit moeilijker dan het lijkt. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat meisjes zich moeten losmaken van hun moeder, en hun eigen identiteit ontdekken. Ze willen niet net als hun moeder worden, maar tegelijkertijd is hun moeder tot op dat moment hun belangrijkste voorbeeld. Voeg daaraan toe dat moeders vaak de gedachte koesteren dat ze vriendin met hun dochter kunnen worden en het wordt begrijpelijk dat de wederzijdse irritaties ineens kunnen opvlammen. Daarnaast hebben ze je dan ook weer heel hard nodig.

Veel valkuilen
Het goede gesprek tussen moeder en dochter bestaat, is zelfs gewenst, maar het zit vol valkuilen. De start is meestal eenvoudig. Meisjes kunnen overduidelijk ongelukkig zijn en je moet er dan ook naar vragen. Liefst als je ook echt de tijd hebt en ervoor kunt gaan zitten. Anders dan bij jongens gaat het gesprek met meisjes meer over gevoelens dan over gebeurtenissen. Gevoelens moeten vooral gedeeld worden. De bedoeling van het gesprek is niet dat er een oplossing komt, maar dat je dochter zich begrepen voelt. Maak niet de fout om te zegen dat je dat zelf ook hebt gehad, want dat is dan weer te veel begrip en het gaat niet om jou, het gaat om haar.

Gesprekken met meisjes betreffen dus gevoelens en liefst moeilijke gevoelens. Gevoelens die te maken hebben met wat zij van anderen vinden, of met wat anderen van hen vinden, met eigenwaarde dus. De belangrijkste fout die je kunt maken is om die moeilijke gevoelens te snel weg te troosten of oplossingen te bieden. Dat kan wel met jongere kinderen, maar niet met pubermeisjes. Meisjesverdriet is wel erg, maar dat betekent nog niet dat ze het zomaar kwijt willen. Als er al een oplossing gezocht wordt, dan vindt ze die zelf wel, mits je haar de gelegenheid geeft om al pratend hardop te denken.

Gevoelig voor kritiek
Meer nog dan jongens zijn pubermeisjes gevoelig voor kritiek. Jongens zullen er onmiddellijk tegenin gaan - ook als ze het met je eens zijn - dat ze iets stoms hebben uitgehaald; meisjes hebben meestal al genoeg kritiek op zichzelf. Complimenten, zeker als die over het uiterlijk gaan worden tegelijk afgewezen en dankbaar opgeslagen. Een gesprek met een zoon is abrupt klaar, een gesprek met een dochter (mits ze niet woedend vertrekt omdat je er niets van begrijpt) dooft zachtjes uit. Natuurlijk is elk meisje weer anders. Er zijn introverte kinderen en kinderen met het hart op de tong. Misschien praat (of zwijgt) jouw dochter net als een jongen en daar is niets mis mee. Het zou mooi zijn voor het begrip tussen mannen en vrouwen in een hopelijk nabije toekomst.

Zo doe je dat
In een gesprek met een dochter wordt als ouder het volgende van je verwacht:

- Actief luisteren en samenvatten, waarbij je vooral de emotie probeert te benoemen. Dat betekent dat je al luisterend knikt, of zegt: 'wat moeilijk voor je schat' of 'ik kan me voorstellen dat je je daar gekwetst door voelt'. Bij meisjes hoef je niet bang te zijn om emotie te laten doorklinken in je samenvatting.
- Meisjes kunnen goed vertellen wat ze voelen, maar hebben soms een minder goed beeld van wat er nu precies gebeurd is en in hoeverre hun gedachten over die gebeurtenis kloppen. Help hen door daarnaar te vragen (na de emotionele ontlading).
- Wees eerlijk maar bescheiden met het uiten van je eigen gevoel. Wanneer je bezorgd bent of iets niet wilt hebben, geef dan precies aan waarom je dat zo ziet, maar dramatiseer niet jouw gevoelens. Omdat meisjes zich beter kunnen verplaatsen in de gevoelens van anderen is jouw gevoel hen al snel te veel. Ze hebben hun handen vol aan hun eigen emoties.



Door Annette Heffels / 26 november 2010 / ()

Opvoeden


Alle onderwerpen over opvoeding

120 artikelen voor categorie 'thema_opvoeden, kernstuk'
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z




Zoeken


Geef je mening

Hoe leuk vindt jouw kind het om naar school te gaan?

Hoe leuk vindt jouw kind het om naar school te gaan?

Heel leuk

Gewoon leuk

Neutraal

Niet leuk

Vreselijk

Blijf gratis op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws en speciale aanbiedingen van J/M in onze wekelijkse digitale nieuwsbrief.

J/M Weblog

Op het J/M weblog - ook wel blog genoemd - van J/M voor Ouders vind je de online "columns" van onze (ervarings)deskundigen op pedagogisch en opvoedkundig gebied.

Volg ons ook op

Volg ons op FacebookVolg ons op TwitterVolg ons op YouTube