Ik heb twee superleuke en lieve kinderen: een zoon (bijna 7) en een dochter (5). Toch voel ik me op dit moment de vreselijkste moeder van de wereld en ik ben bang dat het probleem bij mij ligt. Ik heb namelijk het gevoel dat ik de hele dag aan het ruzie maken ben met ze.

Vanavond nog. Ik heb de hele dag hard gewerkt, eerst op mijn werk en vervolgens thuis, speelgoedkasten uitgemest, was, strijk - gewoon wat elke moeder doet - een kudde kinderen te spelen en tijdens een vriendin met haar twee kindjes te eten want die is aan het verbouwen. Druk dus. Als iedereen weg is, gaan ze in bad. Ik vraag of het een beetje rustig kan, omdat ik net klaar ben en weinig zin heb om de badkamer ook weer een beurt te geven. ‘Ja, is goed,’ luidt het antwoord. Tijdens het bad strijk ik en vraag aldoor of alles goed gaat. ‘Jaah, mam.’ Vervolgens kom ik in de badkamer om ze in hun pyjama’s te helpen, en dan lijkt mijn badkamer wel een slagveld. En tja, dan ontplof ik. Dan sta ik vervolgens ruzie te maken met de kinderen, ben ik boos en teleurgesteld en in mijn kwaadheid stuur ik ze dan boos naar bed. Daarna baal ik vreselijk van mezelf, omdat ik weer boos ben geworden terwijl ik dat helemaal niet wil. Het lijkt wel een soort kortsluiting en ik weet niet wat ik eraan kan doen en het allerbelangrijkste: ik wil ervan af. Ik wil niet dat mijn kinderen straks bang voor mij zijn. Ik houd vreselijk veel van ze. Heb je een goed advies?

Tischa Neve, kinderpsycholoog en J/M opvoedcoach:

De eerste heel belangrijke stap naar verandering heb je al gezet: je ziet zelf in dat dit niet langer goed is voor jou en vooral niet voor je kinderen en jouw band met hen.

Ik krijg het idee dat je behoorlijk veel van jezelf vraagt. Om te beginnen helpt het als je eens kijkt waar je de lat voor jezelf een stukje lager kan leggen. Je zult een beetje meer lucht voor jezelf moeten creëren, anders lukt het je niet om rustiger en relaxter te reageren op de kinderen.

Dus:
- Kijk eens goed naar je huishouden, waar kun je meer rust creëren? Welke dingen moeten echt elke week, welke dingen kun je iets minder vaak doen, heb je een partner die wat kan bijspringen? Maak een indeling van wanneer je wat doet en op welke momenten in de week je even helemaal niks doet en echt aandacht voor je kinderen hebt. Bij welke klusjes kunnen de kinderen helpen? Kun je eten maken voor meerdere dagen, ontbijt ‘s avonds al klaarzetten, enzovoort. Neem goed de tijd om te bekijken waar winst te behalen is.
- Kijk eens goed naar de hoeveelheid tijd die je voor jezelf neemt: wat zijn de momenten waarop je niet werkt, geen huishouden doet, niet bezig bent met de kinderen? Als je rustiger wilt reageren op je kinderen, zul je meer moeten opladen om die rust ook in je te hebben. Tijd voor jezelf nemen, is dus zeker niet alleen voor jou, maar in het belang van je hele gezin. Doen dus! En niet eens in de zoveel tijd maar structureel: even de tijd nemen voor een kop thee op de bank, lekker een boek lezen, een avondje met vriendinnen of sporten.
- Als je naast deze basis op een andere manier wilt reageren, bedenk dan eens op welke momenten je wél rustig blijft en reageert zoals je wilt. Waarom lukt het dan wel? Wat kun je ervan leren voor de momenten waarop je nu niet rustig kunt blijven? Wat helpt je om weer af te koelen?

Misschien is het iets voor je om een van mijn online-trainingen te doen. Voor J/M heb ik twee cursussen ontwikkeld waar je aan de hand van sms’jes, mailtjes en opdrachten leert hoe je je kinderen positiever kunt benaderen. Er is een korte cursus van 2 weken (Positief opvoeden) en een uitgebreidere variant (Positief en creatief opvoeden, inclusief mijn boek) van 8 weken.

Lukt het je met dit alles nog niet, overweeg dan om met iemand te praten die je verder helpt uit te zoeken waardoor het komt dat jij je reactie niet onder controle hebt en hoe je dat zou kunnen veranderen. En onthoud: hulp zoeken is een kracht en geen zwakte!

Ook een opvoedvraag?

Stuur Tischa een bericht via opvoedadvies@jmouders.nl en wie weet lees je binnenkort Tischa's antwoord in J/M of op de website!

Alle vragen worden anoniem behandeld, voel je dus vrij elk probleem of vraag voor te leggen.