Mijn dochter had een klasgenoot die haar steeds aanraakt (klopje op de schouder, schuren, naar zich toe trekken et cetera). De jongen is inmiddels van school, maar ze komen elkaar steeds weer tegen bij het boodschappen doen of gewoon in het dorp.

Nu heeft mijn dochter al heel vaak gezegd dat ze niet wil dat hij haar aanraakt en dat ze geen contact meer met hem wil hebben, maar hij heeft het niet door. Soms gaat het een paar maanden goed en hoor je hem niet meer, maar dan belt of sms’t hij weer.

Ook maakt hij de hele tijd arrogante opmerkingen door te laten zien dat hij de beste is en zoveel vrienden heeft, en dat de hele wereld mag weten dat hij zo belangrijk is. Nadat hij dit allemaal gezegd heeft, sluit hij af met 'ik spreek je nog wel lieve schat'. Ze heeft hem ook dikwijls genegeerd als ze een oproepje kreeg of niet aangekeken als ze hem tegenkomt. Na een paar maanden krijgt ze dan weer last van hem. Hoe kan ik haar helpen?

Tischa Neve, kinderpsycholoog en J/M opvoedcoach:
Het is moeilijk om gedrag van een ander direct te veranderen. Hij doet namelijk wat hij zelf wil. Natuurlijk is er de optie dat je als ouder met de jongen in kwestie of met zijn ouders gaat praten, maar waarschijnlijk zit je dochter daar niet op te wachten.

Bij jonge kinderen is dat een goed idee, maar bij pubers kun je beter proberen om het haar zelf te laten oplossen. Bovendien kan het ook averechts werken als je je er direct mee bemoeit.

Wanneer je dochter wil dat dit stopt, raad ik haar aan om heel consequent op een bepaalde manier te reageren op zijn gedrag. Dan is de kans het grootst dat hij er niets meer aan vindt en een ander opzoekt om aandacht van te krijgen.

Allereerst zou ik met haar in gesprek gaan om te horen wat er de laatste tijd nog precies gebeurt en hoe ze erop gereageerd heeft. Spreek goed door hoe zij ingaat op zijn vraag om aandacht, dan kun je ook ontdekken wat hem wellicht aanmoedigt om door te gaan. Negeren klinkt simpel, maar vaak doen we het soms wel en soms niet. Of we zeggen niks, maar kijken wel met vernietigende blikken, en dat werkt juist averechts.

Probeer niet direct met oplossingen te komen of met je eigen zorgen, maar vraag aan haar hoe ze ermee omgaat, wat ze lastig vindt en wat ze nog kan doen om hem helemaal te negeren. Leg haar uit dat dat het enige is wat werkt.
Probeer samen ideeën te verzamelen om dat te laten lukken.

Hij weet inmiddels dat ze geen contact wil en dat ze ook niet wil dat hij haar benadert. Dat hoeft dus niet meer gezegd. Wat zij kan doen:
o Neem de telefoon niet meer op als ze ziet dat hij het is en reageer totaal niet op sms’jes van hem. Als ze reageert - al is het alleen met ‘hou op’ - dan heeft hij precies wat hij wil: aandacht. Helemaal niet meer reageren zorgt er het snelst voor dat hij ermee ophoudt
o Als ze hem tegenkomt, kan ze hem het beste gewoon negeren en verder geen aandacht geven. Soms is het ook voldoende als ze gewoon neutraal ‘hallo’ zegt, dan doorloopt en verder niet reageert. Het voordeel daarvan is dat ze hem niet geïrriteerd maakt door hem volledig te negeren. Het nadeel kan zijn dat hij het toch ziet als een ingang en vervolgens weer blijft proberen om haar aandacht te krijgen.
o Vertelt hij mooie of stoere verhalen? Zeg haar dan dat ze daar niet op moet ingaan. Vaak blijven jongens volhouden, omdat er de ene keer wel en de andere keer geen reactie (= aandacht) terugkomt. Elke vorm van aandacht is bij zo’ soort jongen te veel.
o Probeer ook niet via anderen opmerkingen over zijn gedrag te maken of te laten merken dat hij vervelend is. Dit komt wellicht weer bij hem uit en dat maakt het juist weer leuk om actie te ondernemen (hij weet dan namelijk dat het haar wat doet)

Als je het idee hebt dat ze echt bang voor hem is, dat het blijft voortduren ondanks haar duidelijke gedrag of dat hij echt te ver gaat, dan is het natuurlijk zaak om als ouder echt actie te ondernemen.

Ook een opvoedvraag?

Stuur Tischa een bericht via opvoedadvies@jmouders.nl en wie weet lees je binnenkort Tischa's antwoord in J/M of op de website!

Alle vragen worden anoniem behandeld, voel je dus vrij elk probleem of vraag voor te leggen.