Naomi Dessaur Columns vandaag, 09:02

Leestijd: 4 minuten

Expert sloeg alarm om meisje (8) op leeg schoolplein: gesprek met school veranderde alles

We waren veel te vroeg op school die ochtend. Het schoolplein was vrijwel leeg. Maar op één van de stenen paaltjes zat een meisje van ongeveer dezelfde leeftijd als mijn kinderen. Helemaal alleen. En iets aan dat beeld liet me niet meer los.

Het meisje dat al alleen op het schoolplein zat

Ik weet nog precies hoe die ochtend thuis begon. Het was een ochtend waarop alles vanzelf leek te gaan. We hadden geen discussie over sokken, er ontstond geen zoektocht naar een verdwenen broodtrommel en we hoefden ons niet te haasten omdat iemand op het laatste moment naar het toilet moest. Alles liep gesmeerd en zoals het fijn is.

Onze kinderen waren destijds ongeveer zeven en negen jaar oud. We vertrokken vroeg van huis en wandelden op ons gemak naar school, zoals we dat in die tijd wel vaker deden. We vertrokken eigenlijk te vroeg, maar ik dacht: laat ik dit maar niet verstoren en toch maar gaan. We zijn ruim op tijd, we kletsen nog wat onderweg en genieten van de rust die deze ochtend heeft gebracht.

We waren veel te vroeg, maar zij was er nog eerder

Toen we op het schoolplein aankwamen, was het nog vrijwel uitgestorven. Het was tenslotte nog maar 08.10 uur en school ging pas om 8.30 uur open.

Maar er viel me direct iets op, want op één van die stenen paaltjes (zo’n Amsterdammertje dat auto’s van het plein houdt) zat een meisje. Ik keek om me heen op zoek naar een volwassene die bij haar hoorde, maar ze was alleen. Haar ouders waren nergens te bekennen en ik zag ook geen opa of oma of oudere broer of zus.

Ze zat er opvallend rustig bij en leek op haar gemak te wachten totdat school open zou gaan. Het leek er voor mij op alsof ze daar al een tijdje zat.

‘Mijn ouders moeten werken’

Dus maakte ik een praatje. “Wij zijn wel heel vroeg vandaag”, zei ik lachend. “Maar jij bent er ook vroeg bij.” Ze vertelde dat ze inderdaad al een poosje zat te wachten. Haar ouders moesten werken en daarom was ze alleen, op dit vroege tijdstip, naar school gelopen. Ze vertelde dat ze dit gewend was, omdat dat vaker gebeurde.

Waarom ik mijn onderbuikgevoel serieus nam

Ik weet nog dat ik daar even stil van werd. Ik dacht niet meteen dat er iets mis was en ik voelde ook geen oordeel naar haar verzorgers, maar ik wist wel één ding: mijn eigen kinderen waren toen ongeveer even oud en ik zou het zelf niet prettig vinden als zij op die leeftijd alleen naar school liepen en vervolgens zo lang alleen op een leeg schoolplein moesten wachten.

Ook kinderen verdienen eerlijkheid

Ik luisterde naar mijn gevoel en besloot dit meisje eerlijk te vertellen wat ik dacht. Ik vertelde haar dat ik het bijzonder vond dat ze er zo vroeg was en dat ze alleen was. Ik zei haar dat ik ervan geschrokken was en dit met school wilde bespreken.

Ik vroeg haar naam en vertelde wat ik ging doen. Dit vergeten we als volwassenen vaak, maar vind ik intens belangrijk. Ook kinderen verdienen het om te weten wat er over hen besproken wordt. Zeker als het over hun eigen situatie gaat.

Soms hoef je een probleem niet op te lossen

Diezelfde dag belde ik de intern begeleider, omdat ik vond dat iemand op de hoogte moest zijn van mijn zorg en er verder naar kon kijken. Als moeder had ik niet de taak om iets op te lossen of uit te zoeken wat er precies aan de hand was. Ik gaf puur een signaal door en dat was dat.

Soms maakt een buitenstaander het verschil

Een tijdje later kwam ik het meisje opnieuw tegen tijdens een overblijf beurt en ze vertelde me stralend dat ze niet meer alleen naar school liep. Er was met haar en haar ouders gesproken.

We hebben er samen niet meer over gesproken, en dat hoefde ook niet. We hebben elkaar nog weleens vaker gezien en misschien heb ik het me verbeeld, maar ik heb altijd het idee gehad dat we elkaar even extra aankeken als we elkaar zagen. Ik heb in ieder geval het idee gehad dat dit meisje zich door mij écht gezien en gehoord heeft gevoeld. Dat gun ik alle kinderen!

En dat is precies wat ik hoop dat andere ouders doen wanneer hen iets opvalt. Dat ze naar hun onderbuikgevoel luisteren en er écht voor een kind willen zijn. Soms maakt juist een buitenstaander het verschil.

Musthaves van deze zomer volgens de redactie:

Vans Classic Check Crewsokken 3 Eenheden Wit EU 31-34 Jongens,Meisjes € 18,35 Bekijk product →

Lil' Atelier Denim jurk Borduurwerk € 39,99 Bekijk product →

Liewood Sanjia Flounce Zwemschoenen Seahorse / Apple blossom Maat 30 € 24,00 Bekijk product →

Konges Sløjd Avery Swim Vest/Zwemvest/Drijfvest – Cherry Pink Motif – 3-6 jaar € 63,95 Bekijk product →

Sproet & Sprout Terry Sport Shorts Broeken Jongens – Mint – Maat 110 € 35,00 Bekijk product →

Bobo Vakantieboek – Voor 4 en 5 jaar – Doeboek voor kinderen € 9,94 Bekijk product →

Verbonden expert

Naomi Dessaur

Expert seksualiteit en veilig opgroeien

Naomi is moeder van twee tienerdochters. Ze studeerde Maatschappelijk werk en Dienstverlening aan de Haagse Hogeschool en begon haar carrière als vrijwilliger bij de Kindertelefoon. Ze heeft een trainingsbureau en een platform over kinderen en seksualiteit. »

• Expert sloeg alarm om meisje (8) op leeg schoolplein: gesprek met school veranderde alles
• Wat moet je doen als je kindermishandeling vermoedt? ‘Wacht niet tot je zekerheid hebt’
• Hoe praat je als ouder over seksualiteit als je zelf misbruikt bent?

Geschreven door Naomi Dessaur

Naomi is moeder van twee tienerdochters. Ze studeerde Maatschappelijk werk en Dienstverlening aan de Haagse Hogeschool en begon haar carrière als vrijwilliger bij de Kindertelefoon. Ze heeft een trainingsbureau en een platform over kinderen en seksualiteit. Vanaf 2008 heeft Naomi haar eigen trainingsbureau Dessaur Trainingen. Ze traint professionals in de aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling, het praten over seksualiteit en veilig opgroeien.