Wie leerkrachten vraagt naar het gedrag van jongens krijgt vaak zorgelijke gezichten. Eigenwijze herriemakers zijn het. Slordig, snel afgeleid en altijd in voor een geintje. Tevreden met een zesje, ook als ze meer in hun mars hebben. Een wereld van verschil met de meisjes, die zelfs bij de saaiste leerkracht hun beste beentje voorzetten.

Al jaren maken politici, deskundigen, leerkrachten en ouders zich zorgen over jongens in het onderwijs. Maar hoe komt het dat de jongens het slechter doen dan de meisjes? Is het onderwijs te vrouwelijk geworden doordat er te weinig mannelijke leerkrachten zijn? Ligt het misschien helemaal niet aan het onderwijs, maar aan de opvoeding thuis? Is een zesjes-mentaliteit inderdaad iets om je zorgen over te maken?

Vind jij de slecht(er) presterende jongens in het onderwijs een probleem? Hoe goed of slecht doet jouw zoon het? Wat denk jij dat de oplossing is?