Onze zoon van 11 gaat naar de brugklas. Hij krijgt boterhammen en drinken mee, maar helaas komen die iedere middag ongebruikt in zijn tas terug. Thuis gekomen gaapt hij van de honger en zet de kraan open om flink te drinken. Wat te doen aan het niet eten en drinken? Juist in deze groeiperiode lijkt het me zo belangrijk. Zelf geeft hij aan dat meisjes in zijn klas hun eten in de prullenbak gooien, hij doet dat niet en dus is hij eerlijk! Heb jij een tip om dit probleem op een vet coole manier aan te pakken?

Tischa:
Zijn eerlijkheid is absoluut te prijzen en dat zou ik dan ook zeker doen. Liever dat hij voelt dat eerlijkheid gewaardeerd wordt (en niet afgestraft) dan dat hij ervoor kiest het niet te laten merken maar toch hetzelfde doet: namelijk niet eten. Als hij (en jullie) zo met dit onderwerp omgaan, geldt dat vast ook voor andere dingen. Dat is heel belangrijk en een fijn idee natuurlijk. Zeker in de puberteit waarin kinderen toch meer afstand kunnen nemen en meer voor zichzelf gaan houden. Blijf dus in gesprek en luister naar zijn kant van het verhaal. Oordeel niet te snel, wees terughoudend met je eerste emoties en blijf aangeven dat je zijn mening en de waarheid op prijs stelt. Dat maakt de kans groter dat hij eerlijk blijft.

Natuurlijk is daarmee het niet eten van zijn lunch nog niet opgelost. Inderdaad heeft het natuurlijk voor iedereen, maar zeker voor een kind in de groei, de voorkeur om dat wel te doen. Voor je eigen gevoel zou ik even in de gaten houden of zijn gewicht passend is voor zijn lengte en lichaamsbouw. Verder goed om te kijken of hij vitaal en alert is overdag en niet vaak ziek. Ook vind ik het van belang of hij de ochtenden en avonden wel goed eet.

Dat hij op school niet eet, is zijn keuze. Daar kun je hem hoe dan ook helaas niet toe dwingen, maar jij bepaalt wel wat er de rest van de middag nog te eten valt. Mag hij dan bij wijze van spreken de (koel)kast plunderen en ‘bij eten’ (dan zal hij waarschijnlijk niet zijn meegenomen broodpakketje nuttigen)? Maak hierover heel duidelijke afspraken.
Ook zou je met hem kunnen kijken wat de reden van het niet eten is en wat hem dan wel een lekkere gezonde lunch lijkt. Laat hem meedenken, geef hem wat verantwoordelijkheid. Verder zou ik de druk er wat afhalen; als het echt een onderwerp wordt, werkt het vaak alleen maar averechts. Vertel hem wat de (langetermijn)gevolgen van niet goed eten zijn en zeg erbij dat je denkt hij zelf wel kan bepalen waar hij voor kiest en dat je erop vertrouwt dat hij hierin een goede keuze maakt. Zeg ook dat je er niet steeds meer over gaat beginnen. Mits hij zich aan de afspraken voor ’s middags houdt en gezond en op gewicht blijft. Zo heeft hij wat inbreng en dat is wat (pre)pubers graag willen.

Misschien ook goed om te weten dat veel kinderen van deze leeftijd hun brood niet opeten tussen de middag en bijvoorbeeld van hun zakgeld een koek kopen op school. Ik kan het me nog heel goed herinneren: die lekkere speculaaskoek als lunch… maar dat is ook weer overgegaan.