Zoeken

×

De 6 eigenschappen van moderne ouders

De 6 eigenschappen van moderne ouders
  • 5-10-2012 /

Hoe denken ouders over opvoeding en ouderschap? Voor ons grote jaarlijkse opvoedonderzoek vroegen we het aan 600 ouders. Een van de conclusies? We (vooral andere ouders!) verwennen ons nageslacht te veel. Daarom is het nu tijd om eindelijk echt streng te worden. ­Ouderschap 2012 in zes steekwoorden.

'Wat was ik toen tevreden met mezelf, zeg!' Bibi Krot (32) herleest haar interview met J/M uit 2007.
Nu spreken we haar weer, ter gelegenheid van ons 15-jarig jubileum. Met het ouder worden van haar dochters (nu 6 en 13) is Bibi minder consequent en duidelijk geworden. Ze weet nu dat het ook aan het kind ligt of je opvoeding slaagt of niet. Wij waren nieuwsgierig of meer ouders anders over de opvoeding en het ouderschap zijn gaan denken dan vijf jaar geleden. Daarom legden wij een representatieve groep van ruim 600 vaders en moeders dezelfde vragen voor als in 2007. Het levert een boeiende ­karakterschets op van ouderschap anno 2012.

1. We zijn blij

Ouders zijn blije mensen. Slechts één op de tien is niet gelukkig met het leven als ouder; de rest is erg (42 procent) of redelijk (48 procent) tevreden. Dat was vijf jaar geleden ook al zo. Toch blijft er altijd wat te wensen over: 93 procent heeft een verlanglijstje. Meer geld, meer (gratis) voorzieningen voor kinderen en meer mogelijkheden om werk en zorg te combineren (in combinatie met gratis opvang) staan bovenaan. Eén groep ouders springt er wat minder florissant uit: 'Als ouder van een zoon met au­tisme en een ontwikkelingsachterstand zou ik willen dat er meer begrip is en meer mogelijkheden voor flexibel werk,' verzucht een moeder. 'Op allerlei fronten komen ouders van een kind met een handicap in de knel door het afschaffen van regelingen. Ondertussen heb je dan allang ingeleverd op je carrière en staan je relatie, je financiën en je sociale leven toch wel onder druk.'

2. We zijn moe

Af en toe drijft er een grijs sluiertje over de roze wolk. Kinderen zijn heerlijk, maar ze matten soms wel af, vooral als ze nog klein zijn. Eén op de vier ouders rept over een negatief effect van het ouderschap op hun fitheid en energieniveau. Moeders klagen daar vaker over dan vaders en ouders met zonen worden meer afgebeuld dan meidenouders. Ook het seksleven lijdt er bij 27 procent onder. Vooral zoontjes onder de 12 blijken een slechte invloed te hebben op de slaap­kamerescapades van hun ouders (29 procent van de zoonouders tegenover 18 procent van de dochter­ouders). Daarentegen bloeit de relatie voor iedereen op door het samen ouder zijn (51 procent) en gaat bijna één op de twee er zich ook lichamelijk of geestelijk gezonder door voelen. Alleenstaande ouders kunnen het zwaar hebben: 'Ik krijg geen moment rust. Ik snak naar een time-out om de batterij weer op te laden,' verzucht een single moeder van twee kinderen.

3. We zijn rijk

Ouders lijken de crisis nog niet direct in hun eigen huishoudportemonnee te voelen. Wel vindt 47 procent dat kinderen laten opgroeien onbetaalbaar wordt en heeft 45 procent steeds meer moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Hun kinderen zijn daar voorlopig nog niet de dupe van: zeven op de tien ouders kunnen nog altijd (praktisch) alles kopen wat ze nodig hebben. Het aantal mensen dat het lastig vindt de opvoeding te financieren is de afgelopen vijf jaar niet gegroeid, eerder gedaald. Toch moet bijna één op de drie soms 'nee' verkopen. Vooral tiener­ouders kunnen niet altijd voldoen aan kostbare puberbehoeften. 'Of ik ze financieel/materieel voldoende te bieden heb' staat voor 22 procent van hen in de top 5 van twijfels. Voor alleenstaanden is het zelfs de grootste kopzorg. 'Al die onnodige kosten die de overheid ons oplegt!' fulmineert één van hen. 'Nu moeten de kinderen weer een eigen paspoort, omdat je ze niet meer mag bijschrijven op dat van jou. En dan de verhoging van de eigen bijdrage in de zorg naar 400 euro. Schande! Het is financieel toch al beroerd genoeg. Zo kan ik nog wel doorgaan, maar dat doe ik maar niet. Ik word er erg droevig van.'

4. We zijn geïrriteerd

'Ouders ergeren zich aan kind van anderen' kopten verschillende kranten in augustus 2007. De kop voor augustus 2012 is ook al klaar: 'Ouders ergeren zich nóg meer aan andere kinderen.' We zijn wel een stelletje mopperaars, hoor. Een kwart loopt zich de hele dag op te winden en nog eens 61 procent doet dat soms. Dat mensen hun kinderen mee uit winkelen nemen, is één mevrouw een doorn in het oog. 'Dat gejengel en gehuil!' Een ander maakt zich druk om de yuppenmentaliteit bij haar in de buurt. 'Ouders denken dat de straat van hen is, hun kinderen zijn door en door verziekt. Op het moment dat ik mijn bedrijfsauto met dure parkeervergunning nergens kwijt kan vanwege alle bakfietsen en op de grond gegooide kinderfietsjes, heb ik er zwaar genoeg van.' Slechts één op de vijftig (!) geënquêteerden vindt alle kinderen even lief. De pijnpunten zijn nog steeds dezelfde als toen: kinderen zijn brutaal, asociaal, ongehoorzaam, stiekem en op zichzelf gericht. Een relatieve nieuwkomer is de irritatie over het l­awaai dat ze maken: ruim twee keer zo veel ­ouders ergeren zich tegenwoordig aan luidruchtige kinderen.

5. We zijn consequent

Het wordt tijd dat de Nederlandse jeugd eindelijk eens écht streng wordt opgevoed. We vonden vijf jaar geleden al dat een straffere hand ze geen kwaad zou doen, maar nu zijn we daar nog iets meer voor: van 64 procent naar 71 procent. Rust, Reinheid, Regelmaat: dat is wat kinderen nodig hebben, vindt 70 procent. Maar in plaats daarvan verwennen ouders hun nageslacht veel te veel, meent 69 procent. Falen ze in hun opvoeding? Dan mag de overheid ze berispen, vindt meer dan de helft. Zelf hebben we ook wel eens steken laten vallen, zegt 81 procent. We verwijten onszelf vooral dat we te vaak hebben toegegeven en te weinig onze poot hebben stijf gehouden. En ja, ook wij hebben ze te veel verwend… Toch zijn wij meestal wel consequent, constateert 65 procent tevreden.

6. We zijn beschermend

'Geluk!' Dat antwoordt ruim de helft van de ouders als je ze vraagt wat ze het liefste willen voor hun kind. Dat is een behoorlijk ambitieus opvoeddoel. Ouders realiseren zich dat heel goed en een groot deel vraagt zich dan ook af of ze het wel goed doen (76 procent). Belangrijkste zorg is of we kinderen wel voldoende wapenen tegen de gevaren van de huidige maatschappij. Want die buitenwereld, die zit ons niet lekker. Ruim driekwart maakt zich zorgen over de omgeving waarin hun kind opgroeit. Die verloedert en is onveilig. 'We leven in een asociale maatschappij,' zegt een ouder. 'Een truttig land,' vindt juist een ander, 'een land waar alles verboden wordt, niks impulsiefs meer mag en niks lolligs meer aan is.'

Facebook, Twitter en smartphones zorgen ook voor ouderlijke onrust (75 procent). Wat doen social media met ons kind en hoe houden we er controle over? Ten slotte baart de druk op onze kinderen om te presteren ons zorgen: 'Is die druk niet te groot?' vragen zeven van de tien geënquêteerden zich af.

Echte tijgerouders - die hun kinderen tot adembenemende hoogten opjagen - zijn we duidelijk nog niet. We zijn eerder (te) beschermend: 'Ik zeg vaak tegen mijn zoon: "Kijk uit met over­steken, let op in het verkeer." Misschien is het verkeerd, maar ik denk dan: een gewaarschuwd mens telt voor twee!'

Blij + moe + rijk + geïrriteerd + consequent + beschermend = 7

Op ons tussenrapport prijkt een ruime voldoende voor opvoeden. Die 7.3 hebben wij onszelf toebedeeld. Mannen zijn nog scheutiger als ze hun vrouw een cijfer voor haar opvoedkwaliteiten moeten geven: een 8-! Sommigen zullen van een koude kermis thuiskomen als ze het rapport zien dat hun vrouw over hen heeft opgesteld. Moeders geven hun partner in de opvoeding een krappe 7. Buitenshuis verloopt het wat minder soepeltjes dan in ons eigen home sweet home, is onze bescheiden mening. Onze collega opvoeders halen net een 6.6. Die zijn namelijk verantwoordelijk voor die irritante, verwende, brutale ettertjes, waaraan we ons zo ergeren. 'Hoe moe ik ook van hen word, ik vind mijn ­eigen kinderen allemaal liever dan dat soort kinderen,' zegt Martha Irion, (stief)moeder van twee zoons en twee dochters en werkzaam in de kinderopvang. 'Ik heb niet de ergsten. Dat geeft me moed.'

Reacties


Login

Wachtwoord vergeten? Vraag een nieuw wachtwoord aan.

Aanmelden

Nieuw? Meld je dan nu aan op JM Ouders.

×

Wachtwoord vergeten


Geef hier je e-mailadres op waarmee je bij ons ingeschreven bent, dan sturen wij een mail met daarin de mogelijkheid om een nieuw wachtwoord op te geven.

OK

×