119.000 mishandelde kinderen zijn er 119.000 te veel

redactie 21 jun 2018 Blogs

Het zijn cijfers waar je een klote gevoel van krijgt. 119.000 kinderen zijn het slachtoffer van geweld, mishandeling of verwaarlozing. Niet wereldwijd, maar alleen in Nederland. Dat zijn er ellendig veel.

Meer schokkende cijfers uit het onderzoek van de Universiteit van Leiden en TNO.
Van die 119.000 worden er jaarlijks zeker 3500 seksueel misbruikt.
Mijn God!
Meer dan 15.000 kinderen worden stelselmatig uitgescholden en gekleineerd door hun ouders.
K*t!
Het zijn cijfers die nauwelijks verschillen met die uit een soortgelijk onderzoek van vijf jaar geleden. We hebben Rouvoet gehad als minister van Jeugd, we hebben campagnes gehad, we hebben van alles gehad. Het heeft tot meer meldingen geleid, maar het heeft niet tot minder fysiek en mentaal geweld en verwaarlozing geleid.

Vijf jaar geleden hadden we Koekie nog niet, onze inmiddels 10-jarige pleegzoon. Toen waren die cijfers voor mij als kinderloze man met een 22-jarige stiefdochter iets abstracts. Vervelend, maar ja, ik kende geen mishandelende ouders en geen mishandelde kinderen.

Nu vraag ik me af of Koekie in dat vorige onderzoek heeft gezeten.

Ik heb op deze plek al vaak genoeg enigszins verontwaardigd beschreven dat we zo verdomd weinig weten over de eerste acht jaren van zijn leven. Dus wie weet wat hem allemaal overkomen is. Hij is niet voor niks het pleegzorgcircuit ingegaan. Maar zolang er geen onweerlegbare verslagen en feiten zijn, heeft speculeren daarover geen zin. Dat kan alleen maar lijden tot machteloze woede. Of iemand daar iets mee opschiet?

Ik zoek naar de risicogroepen in het onderzoek.
Laag opgeleide ouders, werkloze ouders, eenoudergezinnen, gezinnen met drie of meer kinderen, stiefgezinnen. Allochtonen nemen geen speciale plaats in, behalve dat ze door wat voor omstandigheden ook eerder tot een van die risicogroepen behoren.

Eigenlijk is het 't bekende rijtje. Allemaal gezinnen en ouders die buiten de economische boot vallen. Armoe is een goede voedingsbodem voor geweld.

Op zoek naar aanbevelingen stuit ik op een paar zinnetjes die ik zo vaag vind, dat ik ze hier maar niet optik. Waarschijnlijk zo cryptisch geformuleerd omdat oplossingen niet bestaan. De misdaad speelt zich binnenshuis af en wij vinden met zijn allen privacy zo belangrijk dat we dit soort ongelukjes op de koop toe nemen.

Ouders zijn de alleenheersers in hun gezin. Ze worden niet gecontroleerd, hoeven geen examens te doen of zwangerschapsdiploma's te overleggen. Ingrijpen in dat koninkrijk, waar iedere gek gekroond kan worden, doen we pas als de gevolgen van het geweld ook buiten de deur zichtbaar worden. Als er doktoren aan te pas moeten komen, als een gang naar het ziekenhuis onvermijdelijk is, als een kind in de klas zichtbaar (aan)geslagen is, als de begrafenisondernemer moet uitrukken.

Ik heb geen oplossingen, wil geen gezinspolitie in het leven roepen, gun ouders het recht hun kinderen naar eigen inzichten op te voeden. Maar tegelijkertijd zou het wettelijk een stuk makkelijker moeten worden om vaders en moeders uit de ouderlijke macht te ontzetten. Want 119.000 mishandelde kinderen zijn in potentie ook 119.000 verwoeste levens. En dat zijn er 119.000 te veel.

Reageer op artikel:
119.000 mishandelde kinderen zijn er 119.000 te veel
Sluiten