Alle blogs van 2013

redactie 22 jun 2018 Blogs

Verwijtend kijkt mijn oude studievriend Alex me aan. Zijn zoon Mees van 15 kreeg vannacht een taakstraf; het resultaat van een avond in het park met een paar vrienden en een fles wodka. Alex, die zijn beschonken zoon op het politiebureau kon komen ophalen, vond het allemaal behoorlijk gênant. ‘Ik word daar aangekeken alsof ik een waardeloze ouder ben. Maar wat kan ik doen aan dit beleid? Jullie maken alcohol aantrekkelijk!’ bijt Alex me toe, alsof ik deze ellende als onderzoeker van het Trimbos-instituut persoonlijk op mijn geweten heb. ‘Vind je het gek dat alcohol zo spannend is, als je niet mag drinken tot je 18de?’ 

Het is natuurlijk een beetje gemakkelijk om mij, of de overheid, de schuld te geven. Maar ik begrijp wel iets van Alex’ frustratie; wat niet mag wordt spannender. En daardoor aantrekkelijker, zeker voor pubers zoals Mees die graag de grens opzoeken. ‘De problemen worden alleen maar groter door zo’n idiote maatregel. Wat een betutteling, waar bemoeit die overheid zich mee?!’

Nu slaat bij mij de irritatie toe. Alsof de problemen met het alcoholgebruik van jongeren begonnen met de bemoeienis van de overheid. Het tegendeel is waar. Tot het moment dat de overheid zich actiever begon te bemoeien, in 2003, nam het alcoholgebruik flink toe. Zo verdubbelde het aantal meisjes dat recent dronken was tussen 1988 en 2003. Dat alles was niet zonder gevolgen. Burgermeesters wisten zich steeds minder raad met dronken pubers die in het weekend voor overlast en geweld zorgden. Kinderartsen maakten zich zorgen over de aanwas van coma-zuipende jongeren.

Juist toen er vrijwel geen spelregels  waren over het alcoholgebruik van jongeren, nam dat dus enorm toe. Zo ook de roep om overheidsmaatregelen. Als Alex denkt dat de problemen met alcohol komen door het ingrijpen van de overheid heeft hij het dus mis. Die maatregelen zijn het gevolg, niet de oorzaak. Die moet eerder gezocht worden in veel zakgeld, alcoholmarketing, lage prijzen voor kratjes bier in de supermarkt, ouders die elke gelegenheid grijpen om het glas te heffen en zo meer.     

Afgelopen jaren hebben mijn collega’s en ik ons hard gemaakt voor de leeftijdsgrens van 18 jaar. Zorgen dat de beschikbaarheid van drank afneemt, is namelijk een van de meest effectieve maatregelen die de overheid kan nemen. Zo’n maatregel zorgt er niet voor dat alle pubers braaf aan het fris gaan en zich keurig aan de leeftijdsgrenzen gaan houden. Natuurlijk niet, het zijn pubers. Mijn dochters zullen ook hun builen moeten vallen. En ik als opvoeder ook. Maar je mag wel verwachten dat jongeren door deze maatregel, zeker op termijn, wat later en minder gaan drinken. 

‘Van wie had je die fles wodka nou eigenlijk gekregen?’ vraagt Alex als zijn zoon zich wat later met een slaperig hoofd laat zien. ‘Pap, wat denk je nou?! Er zijn zat 18-jarigen die ik dat kan vragen. Ik ga je echt niet vertellen wie dat was.’

Alex laat het daar maar even bij zitten. Maar hij kijkt zijn zoon wel streng aan. ‘Eén ding: als jij op je 18de alcohol haalt voor een minderjarige, dan heb je een probleem.’ En met een knipoog naar mij: ‘Kijk, zo werk ik mee met die overheid van NIX!’

Reageer op artikel:
Alle blogs van 2013
Sluiten