Aanvulling

redactie 21 jun 2018 Blogs

Bink praatte al heel vroeg en heeft zo goed als nooit een woord verkeerd gebruikt. Hij praatte al heel snel volzinnen en wij vonden dit ‘bijna’ normaal. Puzzelen kon hij daarentegen niet en een stukje op de skelter rijden was een hel voor hem. Als iets hem niet meteen lukt, dan hoeft het ook niet meer voor ’m. Maar heeft hij iets gevonden dat hem interesseert, dan is hij er niet vanaf te krijgen. Praat hier non stop over en laat het niet meer los. Daarnaast zijn regels erg belangrijk voor Bink en hij verwacht ook dat iedereen zich daar aan houdt.

Dex verstaan we heel vaak niet en die blijft vaak hangen in het peuter-‘en… en… en…’. Hij praat veel, maar heeft ook een eigen manier van een S uitspreken waardoor veel woorden op elkaar lijken. Maar zet hem een puzzel voor en hij krijgt het voor elkaar om deze helemaal alleen te maken. Hij fietst graag op het fietspad achter ons huis, is erg handig met spelletjes en blijft vaak ploeteren tot hij iets zelf heeft gedaan of in elkaar heeft gezet. Daarentegen hopt hij wel van het een naar het ander, zodra een activiteit is afgerond. Zo hebben we vaak om 9 uur ’s ochtends al geknutseld, gekleid en zes spelletjes gespeeld.

En dan Kit. Die praat nu met een stuk of vier woorden in één zin en speelt eigenlijk alleen maar echt zelf als ze moet poepen. Zodra die lief in haar eentje met speelgoed aan het spelen is, weet je dat je al te laat bent. Ze is een grietje dat ook graag alles zelf wil doen, maar hier veel meer moeite mee heeft. Omdat ze anders gefrustreerd raakt, probeer ik op het juiste moment in te haken en haar te helpen zonder het van haar over te nemen.

Van Bink verwachtte ik, toen hij 5 was, dat hij met de fiets naar school kon. Dit altijd met veel commentaar van Bink – die zat liever lekker rustig achterop. Of ging nog liever met de auto! Met Kit hoop ik altijd dat ze ’s ochtends haar fiets niet ziet, want anders wil ze ook naar school fietsen. En dan weet je dat je een half uur te laat komt. Want dat gaat allemaal nog niet zo makkelijk.

Met Dex gaat al het spelen vanzelf; zet de kast open en hij vindt zelf zijn weg tussen al het speelgoed dat erin zit. Kit zit liever de hele dag op schoot en zodra ik haar aan tafel zet, moet ik naast haar zitten om mee te kleien of knutselen.
Gelukkig hebben we Dex, die Kit meeneemt in zijn spel. En zo zitten ze vaak samen lekker te kleien aan tafel. En gelukkig hebben we Bink die een oogje in het zeil houdt, als ik besluit even snel te douchen. ‘Maaaam, Kit en Dex staan op tafel om de klei plat te stampen!!’

Helaas kan ik ze nog niet erg lang alleen laten.

Reageer op artikel:
Aanvulling
Sluiten