ADHD

redactie 22 jun 2018 ADHD

Het viel me ineens op bij de stiefmoeders die ik ken en ik betrap mezelf er ook wel eens op: wij menen het beter te weten. Beter dan de ouders in het andere huis.

Dan hoor ik: ˜De kinderen gaan bij hun moeder altijd te laat naar bed.' Of: ˜Ze regelen daar nooit op tijd een verjaardagscadeautje voor een partijtje.' En ook: ˜Staat dat kind weer zonder scheenbeschermers op het veld. Ze hebben weer luizen. Wallen onder hun ogen. Waarschijnlijk deze week geen fatsoenlijk stuk fruit van dicht bij gezien. Ze hebben daar allemaal een tv op hun kamer en zitten nooit meer samen aan de eettafel. Ze controleren het huiswerk daar niet voldoende. En ze poetsen amper hun tanden.'

Ik hoor nooit hoe leuk die kinderen het hebben gehad in het andere huis. Hoe lekker hun moeder gekookt heeft, of met de kinderen kan spelen, knutselen, lachen. Hoe komt dat toch, waarom weten wij het stiekem beter? Stiekem, want het commentaar is altijd op een roddel-fluistertoon.

Komt het door de onbevredigende situatie dat je met meerdere mensen tegelijkertijd kinderen aan het opvoeden bent en er dus altijd een deel van de opvoeding door je vingers glipt? Tijd waar je geen grip op hebt, een soort black box waar je ze instopt en weer uit terugkrijgt. Maar dat geldt dan andersom ook!

Misschien zit er een raar soort competitie-element verstopt in dat commentaar. Je partner en zijn ex zijn niet voor niets uit elkaar, jullie begrijpen elkaar beter, sluiten beter op elkaar aan, vormen een vloeiende lijn in de opvoeding en de ex staat daar buiten? En dan zijn de dingen die je liever niet ziet bij de kinderen een soort bevestiging van die stelling. Zie je nou wel!

Soms denk ik dat wij stiefmoeders nu eenmaal grossieren in de rust-, reinheid- en regelmaat-dingetjes, omdat we simpelweg niet uitblinken in de moederliefde. Niet dat wij niet van de kinderen houden, maar we kunnen natuurlijk nooit tippen aan de liefde tussen moeder en kind. De onvoorwaardelijkheid ervan, de verwendheid. Wij kunnen makkelijker de drie R's in de lucht houden, en consequent en duidelijk blijven, ongehinderd als we zijn door het bloedlijntje. De relatie die wij met de kinderen hebben is op een andere manier heel waardevol en heeft veel te bieden, daar ben ik heilig van overtuigd.

Zolang het nodig is, zullen we mopperen op het andere huis, maar het is misschien nuttiger om te bedenken dat je zelf ook wel eens de boel laat versloffen en de tijd vergeet, omdat je zo leuk aan het spelen bent met de kinderen of omdat je zelf te druk met andere dingen bezig bent. Onze kinderen zijn de laatste tijd onder de indruk van het gezegde ˜je ziet wel de splinter in het oog van de ander, maar niet de balk in je eigen oog'. Het zal door de naderende pubertijd komen, maar ze gooien de spreuk te pas en te onpas over tafel in verhaspelde vorm. Goed bezig jongens!

Reageer op artikel:
ADHD
Sluiten