Adverteren

redactie 19 jun 2018 Uncategorized

antwoord

Het nieuws van de scheiding is natuurlijk nog maar heel kort bij de meisjes bekend. Het ene kind kan er (ogenschijnlijk) beter mee omgaan dan het andere. En de een maakt zich er nu al druk om, de ander pas op een later moment. 

Het lijkt nu tot je jongste dochter door te dringen dat er echt veel gaat veranderen. Ze kan de impact en invulling van de co-ouderschap-afspraken zo op voorhand natuurlijk nog niet overzien op haar leeftijd, dus dat kan behoorlijke stress geven. Bovendien komt de datum steeds dichterbij, ziet ze ook bij jullie verdriet en merkt ze dat jullie zoekende zijn. Een nieuw huis erbij, echt definitief uit elkaar, de nieuwe vorm van wonen…, het is nogal wat voor een kind van 6. Heel logisch en ook goed dat ze er zo mee bezig is en dat ze het er moeilijk mee heeft. Dat kun en hoef je niet weg te nemen, je kunt haar wel helpen om ermee te dealen.

  • Betrek de kinderen bij het proces. Vertel wat nodig en behapbaar is en laat ze mee spullen voor hun kamer uitzoeken, het huis bekijken enzovoort. Stapje voor stapje en zoveel als ze aankunnen. Erbij betrokken worden geeft houvast en duidelijkheid.
  • Maak de invulling van de week duidelijk en inzichtelijk voor de kinderen door die uit te schrijven, op te hangen in beide huizen en er echt in het begin heel strikt mee om te gaan zodat ze kunnen wennen. 
  • Je eigen verdriet aan je kind laten zien is prima en goed. Probeer wel om dat niet altijd te doen en ook te laten zien dat je sterke momenten hebt en het aan kunt. Al is het maar voor je kinderen… Laat ondanks je verdriet merken dat je er vertrouwen in hebt dat jullie het allemaal gaan redden en dat deze vorm gaat lukken. 
  • Benadruk de leuke kanten en goede kanten (twee mooie kamers, meer kleren, leuke dingen bij papa én bij mama) zonder het mooier te maken dan het is. 
  • Wellicht helpt het om het verdriet, de vragen en het praten erover behapbaar te houden door er momenten voor af te spreken. Niet vlak voor het slapen gaan – dan denken we aan leuke dingen – en alleen op momenten dat jij je wellicht sterk genoeg voelt. 
  • Het kan ook helpen er samen met haar vader en jou aandacht aan te geven. Laat haar al haar vragen stellen en geef eerlijk antwoord. Probeer samen te ontdekken wat ze het moeilijkst vindt en kijk hoe jullie haar kunnen helpen.
  • Bij erg verdrietige kinderen is het ook zaak dat je niet te veel meegaat in het verdriet, want dat kan het groter maken. Kinderen hebben doorgaans de heerlijke gave dat ze snel kunnen omschakelen: van verdriet naar weer spelen en blij zijn. Geef haar ruimte, maar rond het ook voor haar af en bedenk hoe ze weer lekker kan spelen of slapen. Blijf zelf rustig en maak het niet te dramatisch.
  • Er zijn veel boekjes over scheiding en co-ouderschap. Het kan helpen deze te lezen en erover door te praten. 
  • Heeft ze een juf, ouder van een vriendinnetje, buurvrouw of tante met wie ze goed kan opschieten? Misschien kun je die vragen haar zo nu en dan op te vangen. Soms is dat beter dan een verdrietige ouder.
  • Geef haar de tijd. Het rot voelen kan best nog even aanhouden en haar verdriet moet er ook uit. Het hoeft helemaal niet zorgwekkend te zijn hoe ze zich nu voelt. De verdrietige momenten moeten wel afgewisseld blijven met vrolijke (vraag eens na op school) en het moet ook niet te lang duren. Als dat wel zo is, kan wat extra begeleiding wellicht helpen. Maar nu is het nog heel recent en spannend, dus is het een heel logische reactie. 
Reageer op artikel:
Adverteren
Sluiten