Agressie in opstel

redactie 21 jun 2018 Agressief

antwoord

Wanneer er in de media vreselijk nieuws komt zoals afgelopen weekend over de schietpartij op een basisschool in Amerika, dan is iedereen geschrokken en zijn we extra alert op mogelijke verontrustende signalen. Wellicht dat de reactie van de juf hier een beetje door ingegeven is. 

Hoe dan ook is het bij dit soort voorvalletjes – en als jij je zorgen maakt of bijvoorbeeld de leerkracht – , goed om even rustig stil te staan bij het voorval en de feiten. Bekijk de situatie heel goed en trek deze wat breder. Dan kun goed handelen. 

  1. Praat met je zoon. Hij is 10 jaar en kan dus vast prima vertellen waarom hij zijn opstel zo heeft geschreven. Zo leert hij ook de impact begrijpen die zijn tekst op volwassenen heeft. 

    – Maak er niet direct een heel issue van; geef aan dat juf geschrokken is van zijn opstel en jullie ook een beetje. Dat je graag van hem wil horen hoe dat opstel zo gekomen is en wat hij ermee bedoelde. 
    – Je kunt hem gerust vertellen wat dit soort uitspraken doet met volwassenen en dat het belangrijk is te weten waar ze vandaan komen. Vertel hem ook dat door zoiets als wat er in Amerika is gebeurd, mensen schrikken van agressieve teksten of handelingen van kinderen.
    – Ga niet preken, maar vraag. Vraag vooral door, luister en vat samen. Zo krijg je het beste zicht op het hoe en waarom.
    – Probeer te ontdekken wat erachter zat: stoer doen, balorigheid, meedoen met vriendjes, (negatieve) gevoelens bij hem, niet lekker in zijn vel, enzovoort.

    – Zorg dat hij begrijpt wat de impact is van zoiets als dit zeggen of schrijven. Vertel dat je ook nog even met juf gaat praten

  2. Ik zou eerst eens rustig met de juf praten zodat je helemaal helder hebt waar haar zorgen zitten, hoe groot deze zijn en waar haar reactie door is ingegeven: angst en alertheid in het algemeen of specifiek zorgen om jullie zoon en zijn gedrag. Zo kun je haar reactie beter plaatsen en het voorval ook.

    – Ga het gesprek rustig, open en onbevooroordeeld in, zodat ze zich niet ‘aangevallen’ voelt. 
    – Geef aan dat je het opstel ook vreemd vindt en niet normaal, maar dat je daarnaast nogal geschrokken bent van haar reactie en samen graag wil kijken of – en zo ja waarover – jullie je eventueel zorgen moeten maken en hoe dit aan te pakken.
    – Is dit voor haar ook iets wat ze niet bij hem kan plaatsen? Of ziet ze hem als een agressief jongetje of een jongetje met onderdrukte agressieve gevoelens? Zijn er meer zorgelijke signalen of is ze gewoon geschrokken van dit opstel? 
    – Eventueel: hoe ziet de juf van vorig jaar hem en hoe kijkt zij aan tegen dit voorval? Zij kent hem beter. 
    – Hoe heeft ze naar jullie zoon toe gehandeld en hoe reageerde hij daarop? 
    – Wat verwacht ze van jullie?
    – Wat spreken jullie af.

     

  3. Bekijk of je er verder iets mee moet. 

    – Hou het een beetje in de gaten.
    – Vraag na een paar weken nog eens aan de juf naar haar indruk.
    – Straffen heeft vind ik geen zin en is niet nodig. Als het eenmalig was en de boodschap duidelijk is en overkomt, zal hij het vast niet meer doen. Als er iets anders achter dit gedrag zit, is het belangrijk om te kijken wat je hiermee kunt of moet. En pas als het iets is wat terugkeert of erger wordt, zou ik advies inwinnen bij bijvoorbeeld het Centrum voor Jeugd en Gezin in de buurt. 

Reageer op artikel:
Agressie in opstel
Sluiten