Alle kanten op

redactie 21 jun 2018 Blogs

Zodra je denkt dat je alles onder controle hebt en je goede-moeder-modus hebt gevonden, lijkt het altijd die week erna weer helemaal mis te gaan.

Het was een studiedag op onze basisschool na een lang weekend. Ik dacht nog: lekker even een dag rustig aan doen. Het was een erg druk weekend geweest, waarop ik bijna de hele tijd met de kinderen alleen was omdat Bart veel weg moest. Dan word ik op een gegeven moment claustrofobisch en ben dan – om eerlijk te zijn na een paar dagen – de kinderen een beetje zat. Dus om dan nog een dag extra vrij te zijn met drie van die hooligans, stond mij een tikje tegen.

Maar goed, ik begon enthousiast. We gingen naar de schoenenwinkel want Kit en Dex bleken veel te kleine schoenen te hebben. Dit verklaarde het mank lopen van Dex de afgelopen tijd wel.

In de schoenenwinkel aangekomen, was de verkoopster in dezelfde toestand als ik. Overdonderd door drie kinderen die allemaal hun eigen weg gingen: Kit probeerde elke babyschoen die ze tegen kwam te passen, Bink vond het nodig om een discussie met mij aan te gaan dat het heel gemeen was dat hij nu geen schoenen mocht en Dex bleef maar om Mega Toby schoenen vragen.

Nadat iedereen om de beurt op het ‘schoenmaat-meetapparaat’ was geweest, zag ik al snel dat er geen schoenen tussen zaten die ik wilde kopen. Bink probeerde ondertussen ook een schoenmaat van zijn hoofd te krijgen door op de grond te liggen met zijn hoofd in het apparaat. Kit had het magazijn gevonden door weer eens achter de kassa te verdwijnen. Ik zag het zweet op het voorhoofd bij de verkoopster en voelde een keiharde koppijn bij mijzelf opkomen. Ik besloot drie paar te dure slippers uit het rek te rukken en deze per direct bij iedereen aan te trekken.
Dat het niet echt mooi weer was en het zelfs regende, maakte mij niets uit.
En gelukkig de kinderen ook niet.

Trots op mijzelf – ik dacht een goede oplossing te hebben – probeerde ik iedereen naar de auto te krijgen. Weg van hier, op naar huis. Tot ik achterom keek en iedereen moeilijk zag kijken. Teenslippers bleken niet echt een goede keuze.
We hebben er een half uur over gedaan om bij de auto te komen.

En ondertussen bleef ik als mantra in mijn hoofd herhalen:
‘En we vinden het gezellig!’

Reageer op artikel:
Alle kanten op
Sluiten