Angst voor ontucht

antwoord

Met name voor ouders komt het afschuwelijke Amsterdamse ontuchtverhaal heel hard aan. Het voelt erg onveilig wanneer iets als dit aan het licht komt. Je kind moet op een crèche veilig zijn, daar vertrouw je je belangrijkste bezit aan toe en je moet er niet aan denken dat er zoiets traumatisch met je kind gebeurt. 
Komt eenmaal zoiets als dit aan het licht, dan levert het heel vaak een kettingreactie in de media op. Het is goed om je te realiseren dat het nu niet ineens overal gebeurt en het onveilig is voor je kind. Het komt helaas voor; er zijn eenlingen die ziek zijn en deze verschrikkelijke dingen doen. En hoe graag we ook zouden willen, je kunt je kind domweg niet voor alles behoeden. Dan zou het niet meer naar school kunnen, niet meer kunnen sporten of bij een vriendje logeren. Als we onze kinderen met dat idee opvoeden, worden onze kinderen angstig en ontneem je ze heel veel moois en leuks.

Natuurlijk is het wel heel belangrijk goed te weten waar je je kind achterlaat en goed te kijken hoe bijvoorbeeld het beleid is, hoe de afspraken over toezicht zijn en of het goed voelt. Maar dan nog kan dit gebeuren. Alle ouders die bijvoorbeeld bij deze zaak betrokken zijn, zijn echt niet allemaal onoplettend en onverantwoordelijk geweest. Die moeten zich echt niet schuldig gaan voelen.

Kunnen we dan niks doen? Wel iets: oplettend zijn en je verdiepen in waar je je kind achterlaat: 

  • Houd onderbuikgevoelens en opmerkelijkheden in de gaten en neem ze serieus. Vraag degene om wie het gaat of de leidinggevende ernaar, maak je gevoelens op dat wat je opvalt bespreekbaar! We zijn vaak te bescheiden, te gehaast of willen niet zeuren en dus zien we veel door de vingers. Zie je iets wat je niet pedagogisch verantwoord vindt of wat je een rotgevoel geeft? Leg op tafel, dat is je recht en plicht!
  • Check als je twijfels hebt of je zorgen maakt over bepaalde zaken ook eens bij andere ouders of zij dezelfde ervaringen hebben als jij. Maak eventueel samen bespreekbaar waar jullie tegenaan lopen. 
  • Informeer – voordat je een kind ergens plaatst – altijd goed naar deze plek, check ervaringen van anderen, bespreek hoe het toezicht geregeld is. Zorg dat je op de hoogte bent (en blijft!) van de richtlijnen, het pedagogisch plan en beleid van een crèche of andere instelling.
  • Praat met je kind – dat kan al vanaf een jaar of 2 – over anderen die je lichaam niet mogen aanraken en over leuke en niet leuke geheimen. 
  • En als laatste: word niet té achterdochtig. Laat de angst niet regeren, zeker niet naar je kinderen toe. Daar help je niemand mee. Dit gaat om zieke eenlingen, niet elke manlijke kracht die met kinderen werkt is een potentieel gevaar, sterker nog: dat zijn er maar heel weinig. Dat moeten we niet vergeten, hoe moeilijk dat nu ook lijkt. 
Reageer op artikel:
Angst voor ontucht
Sluiten