Wie een kind heeft met een gedragsstoornis, moet niet alleen zelf sterk in z'n schoenen staan. Even belangrijk is dat je samen met je partner een front kunt vormen.

Dat is niet altijd even makkelijk. Sterker nog, ik durf te beweren dat een onhandelbaar kind in huis regelrecht tot een echtscheiding kan leiden. Zelfs nu het heel goed gaat met onze oudste, brengt hij altijd een gevoel van spanning met zich mee, die de andere twee kinderen niet hebben. Wij staan als ouders dan ook standaard op code oranje, omdat we weten dat die spanning om het minste of geringste kan omslaan in boos of dwars gedrag.

Uitgeput en gefrustreerd

Toen het twee jaar geleden heel slecht met onze oudste ging, waren zijn vader en ik vaak tot twaalf uur 's nachts met hem bezig. Tegen die tijd was niet alleen hijzelf emotioneel en fysiek uitgeput, wij als ouders lagen ook gevloerd op de bank. Het enige verschil was dat bij ons de adrenaline nog door het lijf gierde, waardoor van slapen nog weinig sprake was. En dat maanden achter elkaar.

Ook op school was hij toen niet te handhaven. Ik was net gestopt bij mijn werkgever om een boek te gaan schrijven. ´Fijn dat je nu thuis bent,´ zei mijn omgeving, als ik voor de derde keer in een week gebeld werd door school om mijn oudste zoon op te halen wegens wangedrag. ´Ja, fijn voor school en hem´, dacht ik dan, ´maar niet voor mijn schrijversambitie.´ Want naast school, was ik ook in gesprek met de kinderpsychiater, de orthopedagoog en de opvang. En ik kan je verzekeren dat als je het goed wilt doen, dit serieus veel tijd kost.

Wij zijn de veilige achterban

Chronisch slaapgebrek, een constante spanning en de frustratie dat je niet toekomt aan dat wat je eigenlijk had willen doen. Er zijn mensen die voor minder een kort lontje krijgen. Het is de uitdaging om elkaar als partner dan niet kwijt te raken. Juist ook omdat onze oudste ons indertijd ook tegen elkaar uitspeelde. Waarom? Omdat wij als zijn ouders het dichtst bij hem staan en een scheiding zijn grootste angst is. Wij zijn immers zijn veilige achterban, die er altijd voor hem is.

“Als de één er doorheen zit, pakt de ander het over”

En dat is direct één van de redenen waarom ik van mening ben dat het zo belangrijk is samen sterk te blijven staan. Laat niet je relatie stuklopen op het negatieve gedrag van jullie kind. Daar heb je zelf niets aan en je kind al helemaal niet. In ons geval geven we elkaar de ruimte, we vallen elkaar niet af in bijzijn van de kinderen en we spreken elkaar op een rustig moment aan op zaken waar we van mening of aanpak verschillen. Als de één er doorheen zit, pakt de ander het over. We hebben onze eigen uitjes en twee keer per jaar gaan we samen een lang weekend weg. Zonder kinderen. Ik zeg je, dat doet wonderen voor je relatie.

Stabiliteit is het fundament van zijn welzijn

Als ik nu naar onze oudste kijk, zie ik hoe hij de afgelopen tweeëneenhalf jaar gegroeid is in zijn omgang met nieuwe situaties en (in zijn ogen) uitdagend gedrag van anderen. Coaching en medicatie helpen hem daarbij, maar ik geloof oprecht dat de stabiliteit die wij hem vanuit thuis bieden het fundament vormt van zijn welzijn.

Reageer op artikel:
Sluiten