Hoogbegaafd en gameverslaafd

Geschreven door: op 24-10-2013

Als het aan Heron ligt, heeft hij 24 uur per etmaal een beeldscherm voor zijn gezicht. Als hij de kans krijgt, speelt hij games. Op zijn laptop, op mijn tablet, op mijn mobieltje, op de Wii of op zijn DS. En als ik hem verbied te spelen, probeert hij of de tv aan mag.

Heron kan zich prima zonder elektronische gadgets vermaken, maar het heeft niet zijn voorkeur. Als hij naar het beeldscherm staart, merkt hij weinig van wat er om hem heen gebeurt. Als hij wordt geroepen, reageert hij in eerste instantie niet. In tweede instantie mompelt hij afwezig ‘ja’ maar doet hij niets. Na aandringen roept hij boos ‘jahaaaaaaaa!’, om dan mokkend, zo langzaam als hij maar kan, zijn computer af te sluiten.

Minecraft is Herons favoriete spel. Hij is nu nog vooral aan het rondkijken in de zelfgebouwde werelden van andere gebruikers. Een enkele keer bouwt hij zelf iets, maar niet zo uitgebreid als hij, als hoogbegaafde, zou moeten kunnen. Het lijkt of hij gamet om even weg te zijn uit het dagelijks leven en niet om zijn creativiteit te uiten. Dat vind ik jammer, maar wel herkenbaar.

Als kind hing ik het liefst de hele dag tv te kijken. Vooral in mijn puberteit kon ik me niet losrukken van de tv. Soms vond ik wat ik zag niet eens leuk, maar had ik gewoon de kracht niet om de rode knop in te drukken. Als ik de tv uitzette, moest ik namelijk iets anders gaan doen. Iets waarvoor ik moest opstaan uit mijn stoel, spullen moest pakken en die na afloop weer opruimen. En van de ene klus komt vaak de volgende – als dominostenen hangen ze samen. Dan greep ik maar een boek of tijdschrift om in weg te zinken.

Tegenwoordig heb ik Facebook om mijn werkzaamheden of huishoudelijke klussen uit te stellen. Op Facebook hoef je niet na te denken. Alleen maar te consumeren en, als je zin hebt, te liken of te reageren. Soms ben ik een beeldschermzombie. Dan is het ineens drie kwartier later, zonder dat ik iets nuttigs heb gedaan. En die drie kwartier had ik bij nader inzien liever aan een goed boek besteed dan aan de dagelijkse belevenissen van vage kennissen.

Het kost Heron ook erg veel moeite om zich los te wrikken van zijn geliefde beeldscherm. Ik weet niet of het een hoogbegaafden-dingetje is. Ik had als kind wel eens last van mijn gedachten die maar niet stopten. De tv verdoofde dat. Misschien heeft Heron hetzelfde.
Ik kan het hem niet vragen, want hij wil er niet over praten. Het enige wat ik kan doen, is hem op game-rantsoen zetten en hem actief bezighouden met leuke dingen. Zo heeft hij deze herfstvakantie al een dag getennist, op de vakantieopvang gespeeld en een speeltuin bezocht. En dan is hij actief bezig. Tot hij rode wangen heeft.

En in de auto pakt hij mijn mobieltje om een game te starten.


  • Sabine Sypré - 15 November 2013 15:54

    Wij zetten wel een rem op het aantal uur dat er mag gecomputerd worden. De kinderen zijn met zijn vieren en elk heeft een uur speeltijd, dus kan het sowieso pas om de vijf uur. In school (Sudburyschool) kan het echter wel de hele dag, als hij daar zin in heeft.

    • Linda van der Klooster - 14 November 2013 21:02

      Zo zie je maar, dat je als lotgenoten van elkaar kunt leren!

      • Linda van der Klooster - 14 November 2013 21:02

        Dat is ook zo. Zeker nu Heron zelf ook begint te bouwen.
        Ik ken een jongen van 22 (ik weet niet of hij hoogbegaafd is, maar hij is wel heel creatief). Hij heeft de Efteling gemaakt in Minecraft en is nu aan Disneyland bezig. Misschien laat ik Heron bij hem “stage lopen”.

        • Linda van der Klooster - 14 November 2013 21:00

          Soms verlang ik ook terug naar de tijd dat computergames niet bestonden.
          Maar aan de andere kant zou ik niets meer zonder computers kunnen.

          • Lidewij - 12 November 2013 23:20

            Ik herken alles, onze zoon kan ook hele dag achter beeldscherm zitten, maar wij hebben afspraken gemaakt en daar ben ik door de week heel consequent in. 1 uur gamen per dag als het schoolwerk het toelaat. Eerst huiswerk maken dan pas op computer. In het weekend mag het wel eens langer, maar zeker geen 6 uur. Hij is 10 en heeft de grens nodig. Je moet hem soms even op gang helpen om wat anders te doen (valt niet mee) maar dan verveelt hij zich maar, is ie meestal snel beu (wij ook grin) maar toegeven om nog langer te gamen is geen optie en dat weet hij nu.  Minecraft, Xbox is hier ook favoriet.

            • Mary-Ann - 1 November 2013 18:48

              Ik hoop voor jou van wel, maar zo niet… ook met dit soort vrijetijdsbesteding worden ze vanzelf groot. Die van mij kijkt inmiddels op mij neer grin

              • Linda van der Klooster - 31 October 2013 14:41

                Jeetje wat een heftig verhaal. Hopelijk gaat het vanaf nu de goede kant op. En anders niet bang zijn om hulp in te schakelen hoor! Het is gewoon een hele zware situatie. voor iedereen. Heel veel sterkte!

                • Linda van der Klooster - 31 October 2013 14:39

                  Dank je!!!

                  • stefanie - 30 October 2013 17:14

                    Zo wat herkenbaar, mijn zoon is bovengemiddeld begaafd en doet het liefst niets anders dan minecraft. Leren gaat hem makkelijk af maar wil thuis nooit oefenen voor een toets. Hij zit al vanaf zijn tweede levensjaar achter de computer. Ook wij slepen hem er vaak vandaan en dan heeft hij alle plezier van de wereld maar zo gauw hij weer thuis is.. nou ja je raad het al. Ben benieuwd of iemand nog tips heeft om de computer wat meer uit zijn leven te krijgen?

                    • Moeder - 30 October 2013 14:39

                      Beste Linda en andere moeders….. dit is mijn verhaal óók. Alleen is Zoon inmiddels bijna 19. Door zijn hoogbegaafdheid (cognitief-verbaal) en zijn lage(re) perfomale score (50 punten minimaal) moest ik in groep 6 kiezen voor rugzak/speciaal onderwijs of gewoon individueel begeleiden met hulp van therapie en extra rekenles. Bv. tafels leren was een drama. Met veel, heel veel inzet van mijn kant heeft hij, TEGEN ALLE ADVIEZEN in (maximaal havo, mevrouw) het tweetalig vwo afgerond.
                      Maar mijn zoon leeft al 12 jaar minimaal op een beeldscherm. Heeft veel gespijbeld op school, en het minimale uitgevoerd voor dat examen. Ik heb hem naar van die speciale examendagen moeten sleuren. Maar het diploma is binnen.
                      Wat nu? We zitten in een impasse. Dus wees voorbereid en maak een goed plan! Communiceer goed met je kind wat je verwacht, en aan welke afspraken hij zich minimaal moet houden. Bv. eigen kamer netjes houden, bed verschonen, was in de mand doen.
                      Zoon wil niet leren/studeren, maar ook niet werken. Werd dus hele dag slapen = geen last van moeder, en ‘s nachts gamen.
                      Twee weken geleden knoop doorgehakt en computer afgepakt. Was hele heftige ingreep, maar nu komt Zoon zichzelf tegen. Doet mij veel verdriet, maar ergens moet je inbouwen (passend bij je kind) dat hij gedwongen wordt om uit zijn droom-game-computer-internet-wereld te komen. Zoon moet werken voor zijn geld, hij moet nl. kostgeld betalen. Hij wil nu naar Australië maar hij moet eerst het kostgeld betalen. Het zijn zware tijden met veel ruzie.
                      Hoogbegaafd met perfomale kloof (gaat vaak samen bij jongens) en een computer zijn vreselijke combinatie. Ik vind nú al dat het beter gaat met mijn zoon, echt, na twee weken geen gamen.


                      Sterkte aan alle collega-moeders en anderen die hier mee worstelen!


                      Hoogbegaafd en gameverslaafd

                      Linda van der Klooster is de moeder van Heron (11), die onderzocht werd op gedragsproblemen en hoogbegaafd bleek te zijn. Hij zit nu op een Leonardoschool. Het gezin bestaat verder uit vader Robert en dochter Ilse (6).

                      Meer blogs