Meer blogs

redactie 21 jun 2018 Blogs

Ik zit met mijn moeder, Kit en Dex bij karate. Bink moet vuistjes-examen doen. Dit is een tussentijds examen waarbij kinderen een gekleurd vuistje krijgen dat ze op hun band kunnen naaien. En we hebben beloofd te kijken.
Hij is zelf zo van zijn talent overtuigd dat hij denkt dat hij het hoogst mogelijke vuistje gaat halen. Misschien krijgt hij wel ineens een zwarte band – het zou zomaar kunnen in zijn beleving.

Kit heeft ontdekt dat je bij karate ook naar de wc kan en maakt daar graag veelvuldig gebruik van. Als ik voor de derde keer door de hele sportschool langs alle sportende mensen loop, heb ik er wel een beetje genoeg van. Toch geef ik eraan toe, want ik heb het idee dat ze elk moment gaat poepen. Een van mijn gaven is namelijk dat ik aan onze kinderen zie dat ze moeten poepen, al voor ze dit zelf door hebben. Ik had liever een ander gave gehad, maar soms moet je het doen met wat je krijgt. Helaas maakt Kit er een feest van en loopt ze op de wc alleen maar te klooien.

Als we terugkomen, worden net de vuistjes uitgedeeld in de les en ik zie aan Bink dat hij het niet helemaal eens is met de uitslag. Hij gaat nog even in gesprek met de meester, zo is hij ook wel weer. Maar als hij de les uitkomt, merk ik aan zijn teleurgestelde koppie dat het niet heeft geholpen.

Op dat moment trekt Kit aan mijn arm. Ze moet poepen, zegt ze. Ik wil heel graag aandacht geven aan haar oudste broer omdat ik voor hem hier ben. Zijn verhaal is weer iets te uitgebreid en ik kan hem ook niet helemaal volgen door alle herrie. Kit trekt ondertussen ongeduldig aan mijn arm. Ik geef aan haar toe om mee naar de wc te gaan. Wederom gaat ze klooien en gebeurt er verder niets. Als we terugkomen bij Bink en Dex, heeft mijn moeder al naar Bink geluisterd en kan ik alle spullen pakken. Zodra we een stap naar buiten zetten, zie ik het al aan Kit. Schreeuwend en stampend staat ze daar, in haar broek gepoept.

Ik ben er zo klaar mee. Al weken lang poept Kit in haar broek. Voor mijn gevoel doet ze het soms expres en vindt ze het wel gezellig als ik met haar naar de wc ga. Maar omdat ik voor de zoveelste keer Bink niet de aandacht kan geven die ik hem wil geven, word ik boos.
Boos op Kit en haar poepen.
Boos op alles.
Boos op het feit dat iedereen altijd tegelijk iets wil zeggen en ik nooit naar iemand kan luisteren.
Boos op de onwetendheid of Kit het echt niet door heeft of dat ze een loopje met mij neemt.
Boos op het feit dat ik soms gewoon geen zin meer heb in de extra zorg.
Boos op mijzelf omdat ik de avond ervoor toch te laat naar bed ben gegaan en daardoor niet kan reageren hoe ik eigenlijk wil.

Reageer op artikel:
Meer blogs
Sluiten