Brandon, Mick, Youp en Yaël

redactie 21 jun 2018 Blogs

Twee jaar terug was daar ineens Brandon in het nieuws. De toen 18-jarige Brandon, verstandelijk gehandicapt en met een stemmingsstoornis, zat al drie jaar af en aan met een tuigje aan de muur vast in de instelling waar hij woonde. Heel Nederland was in rep en roer, er kwam een spoeddebat, toenmalig staatssecretaris van Volksgezondheid Marlies Veldhuijzen van Zanten bracht een bezoek aan Brandon, concludeerde dat hij in goede handen was en zei: 'Iedere instelling die denkt een betere methodiek te hebben dan hier, kan dat melden.'

Tja. Snelle oordelen zijn in dit soort gevallen niet op hun plaats, dat is zo. Misschien was Brandon echt wel heel gevaarlijk en was er geen andere oplossing.

Maar er bleek wel een andere oplossing te zijn: Brandon ging naar een andere instelling met intensievere begeleiding, en guess what: hij hoeft niet meer vastgeketend te worden. Het gaat nu goed met Brandon. Hij doet zelfs mee met activiteiten.

Afgelopen week stond er in de Volkskrant een nieuwe Brandon: Mick. Ook in EénVandaag was Mick te zien, en nog een Brandon, Youp, kijk maar: www.eenvandaag.nl.

Mick en Youp wonen nog thuis, maar eigenlijk kan dat niet meer. Zij moeten eigenlijk naar een instelling, alleen is er geen geschikte plek voor hen. Door 'Brandon' zijn instellingen huiveriger geworden om complexe patiënten op te nemen, lees ik in de Volkskrant. Want als ze Youp of Mick toch moeten fixeren en het lekt uit naar de pers, is dat niet goed voor de reputatie van de instelling.

Dat is één kant van het verhaal. Maar er is nog een kant. De locatiemanager van Yaëls zorginstelling vertelde vorig jaar op een vergadering dat 'we niet zomaar alle kinderen met een zeer complexe zorgvraag meer opnemen'. En dan doelde ze op kinderen met zware gedragsproblemen.

Nu hebben alle kinderen op haar dagbesteding een 'zeer complexe zorgvraag'. Ze zijn zonder uitzondering ernstig verstandelijk gehandicapt, vaak ook lichamelijk gehandicapt en soms ook nog autistisch. Pakweg een derde van de kinderen heeft epilepsie.

Maar verder zijn het meestal aardige kinderen. In haar klas heeft wel een tijdje een jongetje gezeten dat regelmatig uit de bocht vloog, agressiegewijs. Ik vond het moeilijk te zien hoe het jongetje op die momenten alle aandacht van de leidsters opslorpte en hoe de 'lieve' kinderen dan even verstoken waren van zorg. Die zaten er dan wat verloren bij.

Het is niet leuk om het te zeggen, maar als ik heel eerlijk ben, was ik opgelucht over de beslissing van Yaëls instelling. Als ik eerlijk ben, zit ik niet zo te wachten op een 'Brandon' in Yaëls klas, om de doodeenvoudige reden dat dat ten koste gaat van de zorg voor haar en misschien ook haar veiligheid.

Maar goed, waar moeten deze kinderen dan heen?

Het echte probleem is niet eens het geld. De zorg voor Brandon kost 200.000 euro per jaar. Dat is veel meer dan wat een 'normale' gehandicapte kost. Dat geld is er dus blijkbaar en daarvoor heeft hij een menswaardig bestaan.

Makkelijke oplossingen zijn er niet, maar zeker is wel dat Mick, Youp en hun ouders wel hulp nodig hebben. En natuurlijk accepteren die ouders geen 'oplossing' waarbij hun kind ook in een tuigje aan de muur moet. Want zoals Brandon vorig jaar zelf zei in het AD: 'Ik hoop dat de jongens die ook in een tuigje zitten, ook een keer in de toekomst eraf kunnen.' 

Reageer op artikel:
Brandon, Mick, Youp en Yaël
Sluiten