Brugklas

redactie 22 jun 2018 Blogs

Als het aan Heron ligt, heeft hij 24 uur per etmaal een beeldscherm voor zijn gezicht. Als hij de kans krijgt, speelt hij games. Op zijn laptop, op mijn tablet, op mijn mobieltje, op de Wii of op zijn DS. En als ik hem verbied te spelen, probeert hij of de tv aan mag.

Heron kan zich prima zonder elektronische gadgets vermaken, maar het heeft niet zijn voorkeur. Als hij naar het beeldscherm staart, merkt hij weinig van wat er om hem heen gebeurt. Als hij wordt geroepen, reageert hij in eerste instantie niet. In tweede instantie mompelt hij afwezig ‘ja’ maar doet hij niets. Na aandringen roept hij boos ‘jahaaaaaaaa!’, om dan mokkend, zo langzaam als hij maar kan, zijn computer af te sluiten.

Minecraft is Herons favoriete spel. Hij is nu nog vooral aan het rondkijken in de zelfgebouwde werelden van andere gebruikers. Een enkele keer bouwt hij zelf iets, maar niet zo uitgebreid als hij, als hoogbegaafde, zou moeten kunnen. Het lijkt of hij gamet om even weg te zijn uit het dagelijks leven en niet om zijn creativiteit te uiten. Dat vind ik jammer, maar wel herkenbaar.

Als kind hing ik het liefst de hele dag tv te kijken. Vooral in mijn puberteit kon ik me niet losrukken van de tv. Soms vond ik wat ik zag niet eens leuk, maar had ik gewoon de kracht niet om de rode knop in te drukken. Als ik de tv uitzette, moest ik namelijk iets anders gaan doen. Iets waarvoor ik moest opstaan uit mijn stoel, spullen moest pakken en die na afloop weer opruimen. En van de ene klus komt vaak de volgende – als dominostenen hangen ze samen. Dan greep ik maar een boek of tijdschrift om in weg te zinken.

Tegenwoordig heb ik Facebook om mijn werkzaamheden of huishoudelijke klussen uit te stellen. Op Facebook hoef je niet na te denken. Alleen maar te consumeren en, als je zin hebt, te liken of te reageren. Soms ben ik een beeldschermzombie. Dan is het ineens drie kwartier later, zonder dat ik iets nuttigs heb gedaan. En die drie kwartier had ik bij nader inzien liever aan een goed boek besteed dan aan de dagelijkse belevenissen van vage kennissen.

Het kost Heron ook erg veel moeite om zich los te wrikken van zijn geliefde beeldscherm. Ik weet niet of het een hoogbegaafden-dingetje is. Ik had als kind wel eens last van mijn gedachten die maar niet stopten. De tv verdoofde dat. Misschien heeft Heron hetzelfde.
Ik kan het hem niet vragen, want hij wil er niet over praten. Het enige wat ik kan doen, is hem op game-rantsoen zetten en hem actief bezighouden met leuke dingen. Zo heeft hij deze herfstvakantie al een dag getennist, op de vakantieopvang gespeeld en een speeltuin bezocht. En dan is hij actief bezig. Tot hij rode wangen heeft.

En in de auto pakt hij mijn mobieltje om een game te starten.

Reageer op artikel:
Brugklas
Sluiten