Busje komt zo. Maar hoelang nog?

redactie 21 jun 2018 Blogs

Yaël wordt elke ochtend gehaald door het busje om naar haar dagbesteding te gaan. En dan wordt ze 's middags weer thuisgebracht door hetzelfde busje. Achter het stuur zit Sjon. Sjon is van het type ruwe bolster, blanke pit. Sjon draait Nederlands repertoire in de bus en als we eens te laat zijn door een poepluier of een andere calamiteit zegt-ie: 'Kalm an, ik wou toch een sigaretje roken.' Dat doet hij dan bij ons op de stoep. Yaël is dol op Sjon. Naast Sjon is er ook een vaste bijrijdster, Saïda, om de kinderen, die vaak moeilijk lopen en niet op instructies reageren, in de bus te helpen en ze hun gordel om te doen. En om hun veiligheid te bewaken bij, bijvoorbeeld, epileptische aanvallen. Saïda is een schat.

Yaël is dol op het busje. Ze vindt de bus groot en stoer en cool. Ze begint al te stralen als ik 's ochtends roep 'de bus is er' en ze zit altijd glunderend in haar stoel. Ik ben ook dol op de bus omdat die Hanno en mij, als ouders, een kleine twee uur per dag reistijd bespaart. De dagbesteding is namelijk niet om de hoek.

Maar nu is er een probleem met de bus. Een Haags probleem. Voorheen bedroeg de vergoeding voor vervoer 23 euro nog wat per kind per dag. Dat was niet toereikend, de dagbesteding moest  geld bijleggen uit andere potjes. In het Lenteakkoord is besloten die vergoeding terug te schroeven naar 8 euro per kind per dag. Die maatregel, waar blijkbaar niets meer aan te doen was, is ingegaan per 1 januari. Toen Hanno tijdens het kerstspel een maand terug aan de locatiemanager vroeg wat er nu ging gebeuren, zei ze: 'Het is zo'n leuke middag, daar wil ik even niet aan denken.'

Hanno twitterde over de maatregel met Otwin van Dijk, het PvdA-kamerlid dat de langdurige zorg, en dus ook de debielenbusjes, in zijn portefeuille heeft. Ja, Van Dijk zou het in de gaten houden.

Het werd 1 januari, de maatregel werd van kracht en op Hanno's vraag hoe dat nu moest, liet Van Dijk weten dat er een 'knelpuntenpot' was, maar hoe je daar aanspraak op kon maken wist hij ook niet. Ik twitterde ook nog iets bozigs waar ik later spijt van had – ik ben niet zo'n redelijk mens als Hanno. De zorggroep waar Yaëls dagbesteding deel van uitmaakt heeft een zaak aangespannen bij de Nederlandse Zorgautoriteit, net als andere zorgaanbieders.

Intussen blijft het busje gewoon komen. Maar hoelang nog? Hanno rekende mij voor dat er nu per maand zeker 9000 euro bij moet voor de hele dagbesteding. Dus zijn er volgens mij maar twee scenario's mogelijk. Of het busje komt niet meer, óf de bezuiniging slaat elders in de organisatie neer. De groepen worden groter en er komt minder personeel. Dat laatste kan ook heel goed. Dat heet trouwens kaalslag.

U ziet, ik houd me in, maar ik maak me kwaad. En mijn boosheid gaat over twee dingen. Ten eerste vind ik het onzinnig ergens een vergoeding voor te geven die, hoe je het ook bekijkt, ontoereikend is en ten tweede ben ik gewoon een moeder. U hoort het goed, een MOEDER. Ik wil geen zorgen hebben over de zorg voor mijn kind en het effect van bezuinigingsmaatregelen. Ik wil niet zoveel tijd steken in het bestuderen van regeerakkoorden en beleidsmaatregelen. Haar moeder zijn is echt al genoeg zorg hoor. 

Reageer op artikel:
Busje komt zo. Maar hoelang nog?
Sluiten