Dansen is heel leuk

redactie 21 jun 2018 Blogs

‘En was het leuk Kitje, dansen?’
Bink fietst naast me en vraagt dit aan zijn zusje. Ik veeg de tranen uit mijn ogen. Wat Kit haar eerste dansles zou worden, is uitgelopen op een soort van fiasco. Al een paar dagen hebben we het erover. Kit gaat naar de…
‘Dansschool!’

Ze had er ontzettend veel zin in en straalde in haar nieuwe outfit. Ik zette haar af en liet haar vol vertrouwen achter bij de juf. Bink moest ondertussen naar karate worden gebracht dus ik liet haar even alleen in de dansschool. Lastig, maar het was even niet anders. Kit redt zich wel, dacht ik.
Na een kwartier kom ik weer in de dansschool en ik zie op het televisiescherm – waardoor de ouders toch in de les mee kunnen kijken – een groep meisjes. Allemaal keurig in een rijtje de aanwijzingen van juf op te volgen. Ik zie Kit nergens staan en informeer bij een moeder naast me. Kit blijkt op een stoel in een hoek te zitten. Door haar enthousiasme leidde ze de groep wat af. In plaats van keurig in een rijtje tussen de andere meisjes te staan, besloot Kit te gaan ‘hoppeleh’. Huppelend door de zaal dacht zij heel goed mee te doen met de dansles. Maar daarmee deed ze dus precies niet wat de juf zei, want dat is soms lastig voor Kit. De juf wist niet precies wat ze met deze stuiterbal aan moest en besloot Kit dus buiten de groep op een stoel te zetten. Als de hele groep was geweest mocht ze de oefening doen om daarna weer op de stoel gezet te worden.

Mijn hart brak om mijn meisje daar op die stoel te zien zitten, apart van de groep. Mijn lieve grietje -die rondjes draaiend zich thuis voorbereidde op de dansles, die samen met haar broers dansmoves oefende op 'Papaoutai' – zat dus nu op een stoel, apart van de groep.

Ik heb Kit uit de les gehaald, met tranen over mijn wangen. Mede door een ruzie die ik tijdens het kijken met een oma had gekregen. Deze oma vond het namelijk heel storend dat er een meisje in de groep zat dat de boel afleidde. Dat dit meisje mijn dochter bleek te zijn, daar had ze denk ik wel spijt van, want ik heb een woedend relaas gehouden. Wat ik precies heb gezegd, weet ik niet meer, maar de oma wilde daarna geen woord meer met mij wisselen.

Kit kwam vol enthousiasme op mij afrennen en liet me zien wat ze had geleerd. Op de achtergrond zag ik zeven kleine meisjes in keurige tutu's verbaasd naar Kit kijken. Ondertussen vertelde de dansjuf mij dat deze les het voor Kit niet ging worden. En ik huilde… Volgens mij voor het eerst in het openbaar, om Kit haar Down. Om het feit dat zij dus niet mee kon komen in deze groep. Om een oma die zich afkeurend uitliet over Kit, over kleine meisjes die vreemd naar Kit keken. En om een juf die het niet kon opbrengen om Kit deel uit te laten maken van een les waar ze zoveel zin in had. We verlieten de ruimte onder een luid ‘Doeg piemel!!’ van Kit.

Op de fiets kijk ik naar haar oudste broer die op zijn beurt weer vol verwachting naar zijn zusje kijkt. Bink heeft geen idee wat er zich net allemaal heeft afgespeeld. Dat ik zo goed als hysterisch de dansschool heb verlaten. Hij weet niet beter dan dat Kit naar dansles ging. En hij had er net als wij alle vertrouwen in dat dit goed ging aflopen. Dat zij het net zo leuk vond als hij indertijd, toen hij op dansen zat.
‘Was heeeeel leuk dansen, Binkie. Nog een keer mama?’
Gelukkig merkt Kit niets van het feit dat ze op een stoel moest zitten. En dat zorgt ervoor dat ik alle vertrouwen in haar heb. Op naar een volgende dansschool die deze uitdaging graag in de les wil hebben…

Reageer op artikel:
Dansen is heel leuk
Sluiten