De andere vrouw

redactie 21 jun 2018 Blogs

Het gaat er bij het stiefmoederen natuurlijk om dat er liefde en begrip groeit tussen de leden van het verse gezin. Dat is het eerste en belangrijkste, maar vervolgens bestaat er ook nog zoiets als de omgeving. Je krijgt, terwijl je zelf misschien nog hard aan het spartelen bent om een gezin te zijn, onherroepelijk te maken met de (ex)familie, de buurt, de school, ouders van vriendjes, ouders op zwemles en de sportclubs. En dat valt lang niet altijd mee.

Elke stiefmoeder zit natuurlijk in een andere setting en elke situatie is uniek. Ik weet bijvoorbeeld zeker dat de volwassenen in onze samengestelde gezinnen weinig kwaad spreken over elkaar – ja we ventileren heus wel eens wat links en rechts, maar niets dramatisch. Maar het was wennen voor de omgeving dat ik er was en soms ging dat wat haperend.

In sommige gevallen leek het wel alsof het balboekje vol was. Ouders van school kenden al een setje ouders bij onze kinderen en hadden echt geen ruimte voor stiefaanhangsels. Op zich wel begrijpelijk als je ziet hoeveel samengestelde gezinnen er op school zijn, maar niet per se leuk als je op het schoolplein staat te wachten.

Ik denk echter dat stroeve of ronduit onbeleefde reacties vooral voortkomen uit een (onbewuste) voorkeur voor de moeder. Principe dingetje. Het heeft weinig met mij persoonlijk te maken maar ik ben de Andere Vrouw – die van de tweede leg – en als mensen niet weten dat wij de kinderen in goed overleg met vier ouders opvoeden, gunnen ze me niet te veel, of te snel. Dus weet de juf in eerste instantie niet hoe ze me moet noemen of wat ze met me moet. En maakte er in het begin niemand een plekje voor me vrij in de verjaarsvisitekring. Alsof dat een te groot gebaar zou zijn, te publiekelijk ook. Als men onze gezinssituatie wat beter leert kennen, gaat het meestal goed. Dan begrijpt iedereen dat er geen strijd tussen de ouders is en ik geen giftige appeltjes in de schooltasjes stop. En dat men dus geen voorkeur hoeft uit te spreken of kant hoeft te kiezen.

En tja, soms gaat het nog een beetje mis, zoals die keer dat de ouders langs de lijn koffie haalden en ik niets kreeg. Ik ben er namelijk meestal niet op zaterdagochtend en als ik dan ineens verschijn zorgt dat voor ongemak. Mijn stiefdochter maakte alles goed door na de wedstrijd direct van het veld op mij af te stormen en me te zoenen. Met snot en al. Alsof ze alles piekfijn aanvoelt. Of misschien vond ze het gewoon leuk om me te zien, maar een duidelijker statement had ze niet kunnen maken.

Reageer op artikel:
De andere vrouw
Sluiten