De eerste schooldag

redactie 21 jun 2018 Blogs

De dag dat ik de kinderen voor het eerst naar school bracht, zal ik niet snel vergeten. Mijn man moest die dag extra vroeg naar zijn werk en had lief aan mij gevraagd of ik de kinderen weg wilde brengen. Maar natuurlijk , geen probleem.

We stonden veel te vroeg voor de poort van de school die nog hartstikke dicht was. Keurig met gekamde haren en gepoetste tanden, tasjes stevig op de rug, aan mij zou het niet liggen. Ik was stiknerveus, alsof ik zelf voor het eerst naar een nieuwe school ging, al was dat natuurlijk ook wel een beetje het geval. Het is een grote school en de uitleg van mijn man was al lang uit mijn hoofd verdwenen en dus namen de kinderen mij min of meer bij de hand zodat we bij het juiste lokaal uitkwamen. Ze weten dat ik verdwaal als ik geen tomtom inslik.

Luizenzakken aan de kapstok, pauzehapjes in de kast, hadden wij die dingen vroeger ook? Alles leek zo nieuw en vreemd. Een intekenlijst voor luizenmoeders? Hoezo moeders, doen de vaders niet mee? De juffen keken mij niet begrijpend aan bij het afleveren van de kinderen. Ze wisten natuurlijk wel dat de ouders van de kinderen uit elkaar waren, maar in hoeverre wisten ze van de nieuwe partners? Is dat iets wat je aan de juf gaat melden? Ik had geen idee, al kon ik wel bedenken dat mijn man niet zo georganiseerd was dat hij mijn komst had aangekondigd. Dus ik riep maar netjes dat ik de stiefmoeder was en dat ik de kinderen deze keer kwam brengen. Aha. De andere ouders bekeken mij eens goed, want die wisten natuurlijk wel van de scheiding en van de nieuwe vriendin. Want ouders praten met elkaar op het schoolplein, voor en na schooltijd. En op de sportclubjes en bij het halen en brengen. Allemaal dingen die ik nog niet wist, misschien wel ooit geweten had uit mijn eigen jeugd, maar zeer duidelijk was vergeten. School is een sociale plek.

De andere ouders hadden dus direct in de gaten dat er een nieuwe was. Ik op mijn beurt verbaasde me over het feit dat er allemaal ouders bleven hangen op de gang om te kletsen. Hadden ze daar wel tijd voor en moesten ze niet werken? En moesten er niet veel meer stiefmoeders rondploeteren net als ik, hoeveel samengestelde gezinnen zijn er wel niet op zo'n school? Maar als je nieuw bent, weet je niets.

Ik zwaaide even door het ruitje en was ongelooflijk opgelucht de school weer te kunnen verlaten.

Reageer op artikel:
De eerste schooldag
Sluiten