De paniek slaat toe

redactie 21 jun 2018 Blogs

Toen ik hem vorige week donderdag afleverde in zijn klas, sprak juffrouw Willemien me aan. Ze wilde graag een afspraak maken met mijn vrouw en mij. Om te praten over onze 8-jarige pleegzoon. ˜Moet ik in paniek raken? vroeg ik haar.

Nee, dat was niet nodig.

˜Echt niet? vroeg ik, met totale paniek in mijn stem.

Nee, echt niet.

Ik dacht terug aan het gesprek dat ik met de juf van zijn school in de Bijlmer had, ergens aan het einde van het vorige schooljaar. Ze liet eigenlijk geen spaan heel van onze Koekie en hoewel hij pas een paar dagen bij ons woonde, voelde ik me zwaar tekort schieten als opvoeder. Gingen we opnieuw zoiets krijgen? Hopelijk niet.

Op de fiets onderweg naar huis, belde ik onmiddellijk mijn vrouw. Ik hoopte dat zij me gerust zou stellen. Dat deed ze niet.

˜Dat is geen goed nieuws, zei ze.

˜O, zei ik.

Probleem is dat alles nieuw is voor mij. Ik ben een beginnende (pleeg)vader en heb geen idee, nergens over eigenlijk. Dus zo'n officiele uitnodiging voor een gesprek met de twee juffen van Koekie, klonk mij een beetje als het einde van de wereld.

Ik belde mijn vriend en collega Peter. Hij heeft zelf twee leuke zonen, de ene wat ouder, de andere wat jonger dan Koekie. ˜Jij hebt ervaring met moeilijk opvoedbare kinderen, leidde ik het gesprek zo luchtig mogelijk in. Ik vertelde hem wat er gebeurd was.

˜Niets om je ongerust over te maken, zei hij en deed het verhaal over zijn gesprekken op school. ˜Siem bijvoorbeeld praatte altijd overal doorheen en dat zeggen ze dan. Dus waarschijnlijk gaan ze zeggen dat hij zich niet goed kan concentreren en soms andere kinderen van het werk houdt. Willen ze gewoon weten of de ouders dat herkennen in een kind en dan kijk je samen of je er wat aan kunt doen.

˜Dus ze gaan ons niet zeggen dat Koekie van school moet? vroeg ik.

˜Nee, zo'n gesprek wordt niet door de juffen gedaan. Dat doet de directie, zei hij.

˜Ha, dus misschien zeggen ze wel dat hij een klas of twee kan overslaan, zei ik, wat overmoedig geworden.

Theoretisch is dat mogelijk, maar daar zou ik nu ook weer niet van uitgaan, zei hij.

Mijn vrouw en ik zijn er ondanks alle geruststellende woorden van anderen helemaal niet gerust op en speculeren voortdurend over de inhoud van het gesprek dat gaat komen. We stellen de ene ridicule vraag na de andere en zeggen dan tegen onszelf dat we daarmee moeten ophouden (maar gaan er stiekem toch mee door).

Dinsdag 10 november om 15.15 uur. Dan is het gesprek.

Reageer op artikel:
De paniek slaat toe
Sluiten