Dochter reageert niet

redactie 19 jun 2018 Opvoeden

antwoord

Dat pubers hun ouders en andere volwassenen regelmatig op een tweede plan kunnen schuiven als dit zo uitkomt, is vast heel herkenbaar voor veel ouders. Dat ze een eigen leven (willen) leiden en niet denken aan (op dat moment) voor hen onbelangrijkere zaken vast ook.
Soms is het zoals het is; goed om dat te accepteren, maar uiteraard kun je daar wel afspraken over maken met je kind. 

Als je puber niet meer aan je lijkt te denken, is de grootste valkuil dat je boos wordt en dat de gesprekken hierover vooral in de verwijtende sfeer gevoerd worden. Iets wat een puber doorgaans alleen maar geïrriteerder en minder meewerkend maakt. Op zich niet gek dat jij als ouder zo reageert; het werkt alleen vaak juist averechts. 
Een andere aanpak is dus het overwegen waard!

  • Kies een moment waarop jullie het gezellig hebben en je puber in een goed humeur is. Een moment waarop je dochter even de tijd heeft en jullie beiden relaxed zijn. Vaak is het handig om een situatie te kiezen waarin je indirect kunt praten: tijdens een autorit, opruimen in de keuken of liggend in de zon. Dat praat vaak makkelijker dan één op één aan een tafel.
  • Leg vervolgens vanuit een ‘ik-boodschap’ uit wat je bezighoudt. Zonder verwijten, zonder preek, zonder oordeel, gewoon gericht op de feiten en op jouw eigen gevoel. Dat levert de minste weerstand op. Je geeft aan wat je opvalt, hoe je je erover voelt en waarom dat zo is. Punt. Bijvoorbeeld: ‘Ik merk dat als je bij papa bent, je meestal niks van je laat horen. Ik merk dat ik dat moeilijk vindt. Ik mis je als je er niet bent en zou het heel fijn vinden om je af en toe – al is het maar per sms – even kort te spreken. Ik bel je nu zelf wel, maar dan komt het op mij over alsof je daar niet op zit te wachten.’ 
  • Vraag vervolgens of je dochter dit herkent en begrijpt. Misschien zelfs met wat humor. En dan komt-ie: luister dan echt naar haar en ga niet in de aanval of verdediging. Wees neutraal, geef haar de ruimte voor haar kant van het verhaal. 
    ‘Kun je je daar iets bij voorstellen of denk je alleen maar ‘mens zit niet zo te zeuren’? En bijvoorbeeld: ‘Hoe zie jij het hoe het nu gaat? Wat zou jij zelf graag willen?'
  • Als je haar kant gehoord hebt kun je daarop reageren. Het helpt dan om dit vooral in de sfeer van ‘wat je graag zou willen’ te doen. Dat komt heel anders over dan wat je niet wil of leuk vindt. 
  • Bijvoorbeeld: ‘Ik zou het heel fijn vinden als we er iets over kunnen afspreken. Hoeft echt niet de hele tijd en heel lang, maar je zou mij er een groot plezier mee doen.’
  • Maak er zonodig handige afspraken over. Maak die samen, dus niet domweg opleggen. Waar kan zij zich ook in vinden? Hoe informeert ze je en op welke momenten in ieder geval? 
  • Laat het vanaf dit gesprek merken als ze iets doet wat je leuk of fijn vindt. Dat kun je zeggen, maar het werkt bij pubers ook heel goed als je dat per sms doet of bijvoorbeeld met een briefje op de deur. 
    ‘Leuk om even van je te horen, kus mam’
    ‘Leuk dat je even belde, liefs van je moeder die zo graag van je hoort
  • Vergeet ze het weer een keer? Dan kun je volstaan met vanuit jezelf zeggen wat je jammer vindt en graag had gezien. Voorbeeld: 
    ‘Ik had het leuk en fijn gevonden als je me direct even had laten weten dat je was aangekomen op je vakantieplek. Nu maakte ik me toch een beetje zorgen of de reis goed was gegaan. Ik ben blij dat je me nu wel even belt.’ 
Reageer op artikel:
Dochter reageert niet
Sluiten