Een gewoon gezin

redactie 21 jun 2018 Blogs

Bij vlagen ben ik stikjaloers. Dan zie ik een doorsneegezin met een doorsneesamenstelling. Een vader, een moeder, een dochter en een zoon. Niets bijzonders, een gewoon gezin. Degelijk. Ik zie ze vooral over straat gaan in het weekend en tijdens die typische gezinsvakanties. Zoals de herfstvakantie, even lekker weg met z’n allen. Een nachtje logeren in de Efteling bijvoorbeeld, en dat dan iedereen dat leuk vindt.

Wat is mijn probleem eigenlijk? Ik koos toch zelf voor deze situatie, voor mijn stiefmoederschap in een samengesteld gezin? Ja, dat is zo en ik geloof ook dat ik helemaal niet tegen te veel doorsnee en te veel degelijkheid kan.

Maar het verlangen naar een normaal gezin is ondanks dat alles hardnekkig, en plaagt mij af en toe. Dan wou ik dat ik een gewoon gezin had dat altijd in dezelfde samenstelling functioneert en op pad gaat. Met de basisopstelling laat maar zeggen. Met The Fabulous Four, want het is dan natuurlijk een gezin met vier leden. Van wie je blindelings altijd weet waar ze zijn, dat ze er zijn. Met altijd dezelfde dynamiek, dezelfde reacties, ergernissen en grappen. Dat je zonder na te denken altijd weet met wie je bent. Dat je leven overzichttelijk is, tot vervelens toe voorspelbaar, zalig vervelend, heerlijk saai.

Het verlangen is soms zo groot dat ik zelfs jaloers ben als ik zie dat de doorsneemoeder dezelfde laarzen draagt als haar doorsneedochter. Terwijl ik dat toch echt gruwelijk vind.

Ik zit vandaag in het café van Eye, het filmmuseum van Amsterdam. Om mij heen zie ik keurige gezinnetjes in de standaard samenstelling. Er is ook een vader alleen met zijn dochtertje. Gescheiden? Moeder aan het werk? En twee (alleenstaande?) moeders met drie kinderen. Zeg het maar. Ik realiseer me nu dat andere mensen aan mijn gezin ook niet zouden kunnen zien hoe het precies in elkaar steekt. Hoogstens dat de jongste een nakomertje is.

Als we hier met z’n allen zouden zitten dan. Maar dat is niet zo, want mijn stiefdochter is met haar moeder, stiefvader en andere halfzusje een nachtje logeren in de Efteling. Mijn stiefzoon wou niet mee en is bij ons. Alhoewel bij ons? Hij is ergens aan het skaten met zijn vrienden. Mijn jongste bracht ik naar mijn moeder, zodat ik kan werken. Mijn man is ook aan het werk. En ik zit alleen in Eye te schrijven. Het is herfstvakantie.

Reageer op artikel:
Een gewoon gezin
Sluiten