Eindmusical: doe het eens anders!

redactie 19 jun 2018 Groepen 1-8

Nog een paar maanden en zo’n 200.000 achtstegroepers verlaten de basisschool. De meeste scholen vieren dat met de eindmusical. Vaak wordt die kant-en-klaar gekocht. Saai? Het kan ook anders. Twee leerkrachten ontwierpen een ingrediëntenkist.

Het is tijd voor wat actie, man
Powerflowerjoris kwam met het plan
We bouwen met zijn allen een megafeest
Een feest zoals nog nooit is geweest!

Dit is het beginliedje uit de musical Feest! van Mabel Houdtzagers en Monique Kips. In het verhaal besluiten de kinderen van groep 8 van meester Fritz stiekem een klassenfeest te organiseren. Meester Fritz voelt dat er wat broeit, maar kan er de vinger niet opleggen. Totdat hij ’s avonds laat ineens licht in de school ziet branden…

Juf Monique en juf Mabel hadden allebei een beetje genoeg van die voorgekauwde koopmusicals. ‘Dat is letterlijk elk jaar hetzelfde liedje,’ legt Kips uit. ‘Alle teksten en liedjes staan in een boekje. Het enige dat nog moet gebeuren is het verdelen van de rollen. Kinderen gaan dan tellen hoeveel zinnen ze hebben. En kunnen zich al snel achtergesteld voelen. Niet de inhoud is belangrijk, maar het aantal tekstregels.’ ‘Het is bovendien voor een professioneel acteur al verschrikkelijk moeilijk om zo’n vastgelegde, dode tekst tot leven te brengen. Laat staan voor kinderen die op veel scholen in de bovenbouw bijna niks meer aan drama hebben gedaan. Moeten ze nu ineens leuk gaan doen!’ vult Houdtzagers aan. Vandaar hun plan om samen een uitdagender musical te maken. Temeer omdat zij uit ervaring weten hoe belangrijk die is. Kips: ‘Je weet al vanaf groep 1 dat ook jij later mag schitteren op het podium. De eindmusical hoort bijna bij het arrangement van de basisschool. Het markeert het afscheid van de oude en de overgang naar de nieuwe school.’ Het maken van de eindvoorstelling is dan ook een heel emotioneel proces waarin de achtstegroepers ‘van de ene naar de andere piek schieten.’

Houdtzagers: ‘Het met elkaar werken aan een voorstelling die steeds mooier en meer af wordt, kweekt saamhorigheidsgevoel en brengt ze dichter bij elkaar. Al tijdens het oefenen houden ze het niet droog. Want ze realiseren zich dan pas echt dat ze elkaar straks niet meer dagelijks zullen zien.’ Dat de tranen op de avond zelf rijkelijk zullen vloeien, is een zekerheid. Niet alleen bij de kinderen (het is na afloop vaak één grote snifpartij), maar ook bij hun ouders en de achterblijvende scholieren. ‘En,’ verklapt Houdtzagers, ‘mij kun je ook wegdragen als ik die kinderen die ik al vanaf de kleuterleeftijd ken, samen hun afscheidslied zie zingen!’

Eigen inbreng

‘Wij wilden een musical maken waar leerlingen en leerkrachten hun ei meer in kwijt kunnen. En waarin verschillende theatrale elementen gecombineerd worden: muziek, liedjes, drama, toneel, dans en beeldende vorming.’ Het resultaat, na een jaar hard werken, is een kist met ingrediënten om aan de hand van een basisverhaal een eigen musical te maken. De kist bevat een leidraad met het verhaal, een (laagdrempelige) handleiding voor de leerkracht die de groep begeleidt, kaartjes met opdrachten om het verhaal een eigen invulling te geven en materialen daarvoor. ‘De lijn van het verhaal staat vast en het wie, wat, waar en wanneer van elke scène is ingevuld. Maar daarnaast is er – door de vrije opdrachten – veel ruimte voor improvisatie. Zo wordt het hét verhaal van díe groep 8.’ De musicalsterren in spe krijgen bijvoorbeeld de opdracht om zelf een rap te maken. Of ze mogen bedenken wat zij gaan doen als in de tekst staat dat ‘de klas op zijn kop staat’: de een zal bij iemand op schoot springen, de ander maakt een handstand en een derde vliegt door de klas. Ook kunnen liedjes worden aangepast. De muziek, het ritme en een deel van de tekst staan vast, maar er kunnen coupletten worden weggelaten en aangevuld met eigen teksten.

Geheel in stijl heeft het stuk een open eind: ‘O, o,’ roept Joris door de microfoon als ze betrapt worden door meester Fritz, juf Rosalie en een vader met twee kwijlende bouviers… Of de meester boos wordt, de juf mee gaat dansen, de honden alle platen opeten, of de vaders en moeders van groep 8 een liedje voor hun kinderen gaan zingen: dat mogen klas en school helemaal zelf uitmaken. ‘Zeker voor leerkrachten die niks voelen voor een gelikt kant-en-klaar product, maar wel tijd, zin en talent hebben om er iets eigens van te maken, biedt de kist een goed alternatief,’ zeggen de schrijfsters. ‘In ieder geval was het voor ons smullen om het te maken!’ l

Zo wordt de eindmusical een succes:

  1. Zorg voor meerdere gelijkwaardige rollen.
  2. Laat ze in het begin een beetje aanrommelen. Samen iets moois neerzetten roept spanning op. Die moet er eerst uit.
  3. Laat iedereen zijn eigen bijdrage/rol bepalen. Niet iedereen hoeft in de schijnwerpers te staan. Verlegen kinderen kunnen een rol achter de schermen vervullen.
  4. Zorg als leerkracht of als ouders dat de randvoorwaarden optimaal zijn. Juist omdat het stuk het vaak niet van het acteertalent moet hebben, is het belangrijk dat de muziek, het geluid, het podium, het decor en de kostuums in orde zijn. Daardoor kunnen ze schitteren.
  5. Blijf positief, al zijn ze – zeker tijdens het oefenen – nog zo aan het klungelen. Het is uiteindelijk hún hoogtepunt!

De kist met alle ingrediënten is à € 75,- (exclusief BTW en verzendkosten) voor een periode van zes weken te huur bij: dehoutenkip@fotomonki.nl

Reageer op artikel:
Eindmusical: doe het eens anders!
Sluiten