Geen contact vader

antwoord

Als de situatie thuis niet doorsnee is, komen er vroeg of laat vragen. Mooi meegenomen is dat er tegenwoordig heel veel verschillende thuissituaties zijn, dus geen enkel kind is een uitzondering

Veel ouders vinden het heel moeilijk om het moment te kiezen waarop je je kind informatie geeft en vooral welke informatie je dan geeft. Gevolg is soms dat je het er niet over hebt, zolang je kind niet met vragen komt. Uiteindelijk kan dat het onnodig lastig maken.

Wat kun je het beste doen?
Er zijn veel manieren en er is niet één juiste of beste manier – dat vind ik belangrijk om als eerste te zeggen. Immers: elke situatie is anders, elk kind is anders. 
Ik kan wel een aantal dingen zeggen die je als ouder in overweging kunt nemen. Want wat ik wel heel belangrijk vind, is dat je vanaf het begin heel goed nadenkt over hoe je het gaat zeggen en wanneer. 

  • Bedenk en bespreek dus – zo snel mogelijk – samen met je dierbaren en andere betrokkenen wat de verschillende opties zijn. Denk na over hoe jij het wil gaan aanpakken in jouw situatie. Misschien concludeer je achteraf dat het ook anders had gekund, maar door het goed te overwegen en verschillende kanten te belichten kun je een goed doordachte keuze maken. 
  • Het is goed om je te bedenken dat kinderen heel veel aan kunnen en veel minder raar vinden dan wij. Kinderen zijn heel puur en leven heel erg in het moment. Openheid en eerlijkheid zijn in mijn ogen vrijwel altijd dus het beste wat je kunt doen. 
  • Het moment kiezen is best lastig. Wanneer is je kind eraan toe? Zal je hem/haar er al mee ‘ lastig vallen’ of opzadelen? Doorgaans kun je ervan uitgaan dat als je je kind van jongs af aan behapbaar inlicht – dat wil zeggen gedoseerd informatie geven die voor je kind op dat moment te begrijpen is – het voor een kind heel snel normaal is en erbij hoort. Mijn advies zou in de meeste gevallen dus zijn om het er gewoon vanaf het begin te laten zijn en te vertellen. 
  • Je kunt kinderen heel goed uitleggen dat er heel veel verschillende thuissituaties zijn. Kijk maar eens om je heen en bedenk samen eens welke verschillen er allemaal zijn. Het zou mooi zijn als daar op jonge leeftijd op school ook aandacht voor is. Alles is goed en het is nergens helemaal hetzelfde. 
  • Gaat je kind vragen stellen? Draai er niet om heen, antwoord eerlijk, op maat en hou het behapbaar voor je kind. Alle achtergrondsituaties hoeven er niet bij, al jouw eigen emoties en gevoelens kunnen als je kind veel groter is wel eens verteld worden, maar voor nu geldt: feitelijk, duidelijk en eerlijk! Nogmaals, kinderen vragen vanzelf wel door als ze voelen dat er ruimte voor is en als ze er behoefte aan hebben. Dan kun je steeds iets meer vertellen. Geef dus ook aan dat ze er altijd vragen over mogen stellen. 
  • Hoe meer jij je kind het gevoel geeft dat het oké is zoals het bij jullie is, dat jullie het samen redden, dat jullie situatie een beetje anders is maar net zo mooi, goed en prima, hoe meer je kind er ook zo in zal staan. 
  • Informeer als je kind wat ouder wordt zo nu en dan eens hoe je kind het zelf vindt en of er nog vragen zijn. Zo weet je kind dat er altijd over gepraat mag worden en dat je het er soms ook wel even moeilijk mee mag hebben als dat zo is. 

Geen situatie is hetzelfde, dus er is ook geen pasklaar antwoord. Kom je er niet uit, praat dan eens met bijvoorbeeld een kinderpsycholoog, die kan je helpen te onderzoeken wat in jouw situatie een handige weg is voor je kind en voor jou zelf. Zodat je een goed gevoel hebt over de wijze waarop je het gaat aanpakken. 

Reageer op artikel:
Geen contact vader
Sluiten