Geen contact zoon

antwoord

Als je ouders midden in de puberteit uit elkaar gaan, is de impact groot. Daar waar jongere kinderen vaak veel minder bezig zijn met wie in hun ogen de ‘schuldige’ is of wat de gevolgen zijn van een scheiding (twee huizen, nieuwe partners, een ouder minder zien, verdrietige moeder of vader), zijn dat zaken waar een jongen van 14 jaar natuurlijk wel over nadenkt. 

Op deze leeftijd heb je over van alles een eigen mening, en veel jongeren willen dat laten merken ook. Ze hebben een sterke, kritische mening en het is vaak heel moeilijk om met allerlei gevoelens en emoties om te gaan in de roerige periode van de puberteit. Zeker als dat zoiets heftigs is als de scheiding van je ouders. Het is een heel verdrietige maar wel logische reactie dat hij boos is en even niet weet wat hij daarmee aan moet. 
Bovendien denken pubers vooral aan de korte termijn (ik ben nu boos en wil hem niet zien) en niet aan de lange termijn (de band met je vader, het blijft je vader, er zitten twee kanten aan een scheiding). Pubers kunnen heel zwart-wit denken – dat ruimt op in hun volle en onrustige hoofd. Als hij dus boos is en vindt dat zijn vader de schuldige is, dan is dat zo, punt. 

Het helpt doorgaans niet om op zo’n moment aan een puber te gaan trekken en contact te forceren. Ik kan wat tips geven die wellicht kunnen helpen:

  • Laat hem (via de mail of een brief) weten dat je begrijpt dat hij het er moeilijk mee heeft en boos is. Het is ook niet niks. Misschien is zijn reactie (helemaal geen contact) niet zo handig en zeker niet wat je wil, maar het feit dat hij boos/verdrietig is, is natuurlijk zijn goed recht en ook goed te begrijpen als je je in een kind van die leeftijd verplaatst. Vergeet niet dat hij ook te maken heeft met het mogelijke verdriet van zijn moeder en zusje. 
  • Laat hem daarnaast weten dat jij heel graag weer contact met hem zou willen maar dat je hem ook de ruimte wil geven die hij nodig heeft. Laat weten dat je het al dan niet in contact komen van hem laat afhangen, dat je wel regelmatig iets van je zult laten horen en hoopt dat er een moment komt dat hij met je wil praten of contact wil.
  • Vertel hem dat hij je alles mag vragen wat hij wil en dat je er naar eer en geweten antwoord op zult geven. 
  • Blijf in contact en verwacht niks terug. Stuur hem op belangrijke momenten (toetsen, verjaardagen, vakantie, enz) gewoon een sms’je of mailtje. Toon interesse in zijn leven al is het op afstand. Blijf op de hoogte van zijn leventje via zijn moeder/zusje; laat hem weten dat je dat doet en dat je dat fijn vindt. 
  • Je kunt hem gerust af en toe laten weten dat je hem mist en dat je graag wil afspreken. Vraag hoe hij er nu in staat, wat hij zou willen en of dat inmiddels veranderd is. Luister dan ook echt naar zijn antwoord als dat er komt. 
  • Heeft hij het verhaal van de scheiding van jouw kant al eens gehoord? Uit jouw mond en niet uit die van zijn moeder? Hebben jullie bij het vertellen de tijd genomen het allemaal goed aan hem uit te leggen? Zo niet dan zou je dat nog eens kunnen toelichten in een brief of mail. Laat merken dat je het zelf ook echt betreurt dat dit is gebeurd en dat jij voor hem te allen tijde een vader wil zijn en je daarvoor wil inzetten.
  • Het helpt natuurlijk als het de moeder lukt neutraal te zijn over zijn vader. Als zij hem niet afschildert als de schuldige, als zij het contact stimuleert en in ieder geval goedkeurt. Andersom geldt dat natuurlijk ook!
  • Misschien kan zijn moeder een beetje bemiddelen en peilen wanneer eventueel een goed moment is om het onderwerp bij haar zoon weer eens aan te kaarten. Mocht dit niet haalbaar zijn, dan houdt het op. Lukt het wel, dan is het een goeie optie om op een gegeven moment weer in contact te komen.

Natuurlijk is het niet goed als dit allemaal te lang duurt. Aan de andere kant kun je helaas contact en een goede band met je zoon niet afdwingen. 

Je volwassen opstellen, je eigen gevoelens ‘aan de kant zetten’, alles doen om toch in contact te blijven, hem in zijn waarde te laten en zelf zijn weg te laten kiezen, is wat ik zou adviseren. Al is dat heel moeilijk…

Reageer op artikel:
Geen contact zoon
Sluiten