Geen vrienden en verlegen

redactie 21 jun 2018 Gedrag

antwoord

Het lijkt er inderdaad op dat hij pech heeft met vriendjes maken in de buurt: school ver weg, sportclub verder weg. En bovendien heeft hij een paar keer ervaren dat een vriendje weer uit zijn leven verdween. Als je daarbij niet makkelijk nieuwe contacten maakt – omdat je verlegen en/of onzeker bent – is het een hele drempel om weer je best te doen een vriendje te vinden en te houden. 

Een sport of andere activiteit in de buurt waar hij contacten kan opdoen die ook daadwerkelijk in de buurt wonen, is een goed idee om weer wat vriendjes te maken. Natuurlijk is het nooit gezegd dat die contacten ook echte vriendschappen opleveren, maar je maakt er een goede kans mee. 

Een paar ideeën en tips:

  • Een contactsport als Taekwondo kan inderdaad ook goed zijn voor het zelfvertrouwen van een kind. 
  • Je geeft aan dat hij niet wil en ook duidelijk vertelt waarom hij het niet wil: niet zozeer omdat hij het niet leuk vindt, maar omdat hij het te spannend vindt en verlegen is. Mijn eerste vraag aan hem zou zijn: ‘Als je niet verlegen was en het wel zou durven, zou je dan wel willen?’ Wanneer het antwoord ‘nee’ is, lijkt het erop dat hij er gewoon geen zin in heeft. Dan houdt het op, lijkt mij, en heeft overtuigen of erop doen geen zin. 
  • Mocht het antwoord ‘ja’ zijn, dan weet je dat hij er wel zin in zou hebben en kun je het anders aanpakken. Allereerst helpt het om samen te bedenken hoe het hem gelukt is om aan honkbal (en eventueel andere nieuwe dingen) te wennen en het leuk is gaan vinden. Wat is er nu hetzelfde, wat anders? 
  • Benoem de voordelen van deze sport. Ziet hij deze voordelen ook? Onderzoek wat hem zou kunnen helpen om de eerste stap toch te zetten. Door hem zelf te laten meedenken geef je hem controle en dat kan helpen om het aan te durven. Zou het kunnen helpen om eens met de trainer af te spreken? Nog een paar keer te gaan kijken? Met iemand samen erop te gaan? Te oefenen op bepaalde (sociale) dingen?
  • Jij kunt zeggen dat je er alle vertrouwen in hebt dat het hem lukt en dat hij het dan echt naar zijn zin zal hebben. Bijvoorbeeld omdat je dat al eerder hebt zien gebeuren!
  • Je denkt dat hij het wel zou doen als je er nog een paar keer over begint en dat je ook zeker weet dat hij het na een paar keer echt leuk vindt. Ik kan het zo op afstand natuurlijk niet inschatten, maar er zijn (verlegen) kinderen die dat duwtje in de rug of het over de drempel heen helpen van hun ouders nodig hebben. Dwingen en tegen de zin ingaan, moet je nooit doen, maar als hij het voor jou zou doen en jij weet dat hij het echt leuk zal vinden, dan is dat natuurlijk helemaal niet erg om te doen. Blijft hij het niet leuk vinden, dan kun je er altijd weer mee stoppen. Dat kun je ook met hem afspreken.
  • Hoe dan ook: leg er niet te veel druk en nadruk op. Dat maakt het alleen maar groter voor hem. Uiteindelijk moet hij het zelf willen en aandurven. 
  • Bespreek eens met hem hoe hij het nu vindt zonder vriendjes in de buurt. Baalt hij ervan? Laat merken dat je snapt dat het na de rotervaringen met vriendjes die weggingen, nu lastig is. Bekijk wat hem verder eventueel tegenhoudt. Ga niet overtuigen maar luister eens echt naar zijn verhaal. Mogelijk geeft dat aanknopingspunten om samen verder te denken.
  • Mocht het echt verlegenheid zijn die hem parten blijft spelen, dan zou je natuurlijk ook kunnen kijken of een deskundige hem daarmee kan helpen. Een kinderpsycholoog of kindercoach, of groep. Kijk ook eens bij www.sterkamp.nl.
Reageer op artikel:
Geen vrienden en verlegen
Sluiten