Geld wegnemen en liegen

redactie 19 jun 2018 Gedrag

antwoord

In de puberteit komt zowel liegen als stelen regelmatig voor. Vaak geven ze het niet toe, maar voel je het als ouders aan. Het lastige is dat als je je puber eenmaal betrapt op leugens, je de neiging kunt hebben ineens alles te wantrouwen en dat is niet altijd terecht en kan juist averechts werken. 

Als het gaat om meerdere momenten en verschillende dingen – zoals bij jullie zoon – is het zaak om dit echt aan te pakken. Nu hij heeft toegegeven dat hij wel wat geld heeft weggenomen (dat is al heel wat dat hij dat toegeeft, de hoogte van het bedrag zou ik even in het midden laten) heb je een ingang om met hem te praten. 

Ik wil jullie wat tips geven om dit te doen:

  • Plan het gesprek op een rustig moment als de gemoederen niet al opgelopen zijn. 
  • Probeer duidelijk maar rustig het gesprek in te gaan. Stelen en liegen accepteren jullie niet, dus daarover gaat gepraat worden. Dat mag duidelijk zijn, maar laat verder een vijandige, wantrouwende en boze houding los. Dat gaat averechts werken. Laat merken dat jullie het niet tolereren, maar weten dat jullie zoon zoiets niet voor zijn lol doet en dat jullie samen willen kijken naar de reden, de gevolgen (sancties) en hoe het te voorkomen in de toekomst.
  • Door met een rustige, open houding het gesprek in te gaan zonder al te verwijtend over te komen heb je meer kans op medewerking en eerlijkheid/openheid van je zoon. Bedenk dat het niet zal meevallen als je dit soort dingen hebt gedaan om dat aan je ouders toe te geven. 
  • Ik zou eerst kijken of je redenen kunt vinden voor zijn gedrag voordat je het gaat hebben over sancties en afspraken. 
  • Probeer samen op tafel te krijgen wat erachter het stelen zit: Aftasten van grenzen? Geld tekort? Stoer doen/meedoen met vrienden? De kick? Zit hem iets anders dwars? 
  • Probeer dat ook voor het liegen – dat is namelijk breder dan het stelen alleen. Is het uit angst voor de confrontatie? Zitten jullie te veel op zijn nek? Vindt hij dat hij te weinig mag/kan? Of kan hij juist niet omgaan met de vrijheid die hij krijgt? Is het uit macht of uit verzet? 
  • Spreek jullie gevoel uit. Wat doet het met jullie en waar zijn jullie bang voor. Maar ook jullie vermoedens. Begin met ik, dan hou je het bij jezelf. ‘Ik heb het gevoel dat misschien mee kan spelen dat je…’

Hopelijk levert dit een sfeer op waarin jullie zoon merkt dat jullie er niet alleen op uit zijn om te straffen, maar ook bereid zijn met hem naar de oorzaken te kijken en oplossingen te bedenken. Ook moet hij voelen dat herstellen van vertrouwen mogelijk is, al zal hij begrijpen en mag hij ook weten dat het even duurt voordat dat zover is. 
Werkt hij mee in het gesprek? Dan kun je samen naar een aanpak kijken en overleggen over de gevolgen van bijvoorbeeld het stelen. Wat spreken jullie af, hem strak houden? Duidelijke afspraken? Geld terug betalen en vertellen wat hij gedaan heeft plus excuses aanbieden? Welke sanctie staat in relatie tot wat hij gedaan heeft? Wat helpt hem om het niet meer te doen? Wat willen jullie als ouder? 

Is zo’n samenwerking niet mogelijk, dan zul je zelf de touwtjes in handen moeten nemen en de sancties, afspraken en gevolgen moeten vaststellen. Als er geen communicatie meer mogelijk is, je je kind niet meer kunt bereiken en het blijft doorgaan, dan zou ik hulp zoeken. Beter dan in een mailantwoord als dit kan er dan gekeken worden naar jullie specifieke situatie en mogelijkheden, al dan niet samen met je kind. Je kunt hiervoor terecht bij Bureau Jeugdzorg of een zelfstandige pedagoog of psycholoog.

Reageer op artikel:
Geld wegnemen en liegen
Sluiten