Gescheiden: twijfel over woonplek

antwoord

Om te beginnen mijn complimenten voor hoe jij en je ex-vrouw met deze situatie omgaan. Jullie puberdochter krijgt alle ruimte om haar verzoek te bespreken, jullie praten er met alle betrokkenen samen over, tonen begrip voor haar vraag, denken mee over de voors en tegens, laten haar de keus en steunen haar in de beslissing die ze zal gaan maken. Allemaal heel belangrijke en waardevolle dingen voor jullie dochter en jullie band met haar. 

Je hebt gelijk als je zegt dat een puber waarschijnlijk niet helemaal zal overzien wat de consequenties zijn van het wonen bij de andere ouder, van een verhuizing en het wisselen van school.

Nu lijkt het leventje bij jou veel rustiger en met minder strijd, maar het is natuurlijk niet vergelijkbaar met ergens fulltime wonen. In de puberteit zijn de hersenen nog volop in de groei en vooral het deel dat zorgt voor controle, planning en besluitvorming is nog niet uit ontwikkeld. Een van de gevolgen is dat pubers sneller kiezen voor de kortetermijnwinst (geen ruzie meer met mama) in plaats van langetermijnsucces (onder andere: school goed afronden en vrienden blijven zien). Wellicht overziet ze het best goed, zeker na jullie gesprekken, maar er zitten zoveel voors en tegens aan beide opties, dat het haar nu heel erg bezighoudt en het erg moeilijk is te kiezen. Zeker nu jullie de keus aan haar laten. 

Een aantal dingen die jullie zouden kunnen doen om met haar samen een goede keuze te maken: 

  • Ik zou beginnen met haar te vragen wat voor haar nu precies de gewenste situatie is. Hoe zou het eruitzien als ze bij jou woont? Wat zou er concreet beter, anders en rustiger zijn? Hoe zouden de dagen en weken eruitzien? 
  • Noteer de voors en tegens. Door ze op papier te zien wordt het wellicht helderder voor haar. Bekijk het heel breed en schrijf ook minder voor de hand liggende dingen op. Zo leert ze goed kijken naar de situatie. Je kunt zelfs een waarde geven aan de voor- en nadelen. En zo kijken wat het zwaarst weegt en of daar oplossingen voor zijn, enzovoort. 
  • Op korte termijn beslissen, midden in een schooljaar, is best een hele gok. Misschien helpt het haar als jullie een moment verderop in het jaar kiezen, waar ze zich met haar keuze op kan richten. Het zou bijvoorbeeld mogen na afloop van dit schooljaar. In de tussentijd kunnen jullie nadenken over de te nemen stappen, scholen bekijken en dingen afwegen. En natuurlijk uitzoeken of dit een fase is of dat het iets belangrijks is wat ze wil. 
  • Misschien helpt het wel om het naar het hier en nu te halen, door concreet met een aantal dingen aan de slag te gaan. Ga eens alleen met haar zitten en praat over de afspraken en de grenzen die er bij jou zouden zijn. Zo ziet ze wellicht dat jullie ook strijd zouden hebben over bepaalde dingen en dat er bij jou ook meer regels zouden zijn op het moment dat ze fulltime bij jou woont. Laat haar eens – als het kan – een paar weken bij jou zijn. Hoe is dat voor haar, ver van vriendinnen en haar zus, enzovoort. Als ze het echt wil, kan het over een tijdje ook. 
  • Het lijkt me voor haar goed als ze er met iemand anders over praat. Iemand die buiten het gezin staat. Misschien een mentor op school of iemand met wie ze het goed kan vinden? Eventueel kan een kindercoach ook wat betekenen. 

Heel acuut stappen ondernemen zou ik met een puber niet doen, jullie zijn op de goede weg en neem de tijd om het met haar verder door te spreken en op zijn plek te laten vallen. 

Reageer op artikel:
Gescheiden: twijfel over woonplek
Sluiten