Gesprek met puber

redactie 19 jun 2018 Ouders

antwoord

Je zou het af en toe wel uit ze willen trekken, maar – helaas – veel pubers drijven hun ouders tot wanhoop doordat ze nauwelijks meer openheid van zaken geven en geen gesprekken langer dan noodzakelijk meer aangaan. Lastig. Het helpt misschien een beetje om je te realiseren dat het erbij hoort. Het is vaak even niet anders. Niet dat je je er volledig bij neer moet leggen en het helemaal niet meer moet proberen, maar je moet je verwachtingen niet te hoog stellen. 

Enkele ideeën om je gesloten puber een beetje aan het praten te krijgen:

  • Betrek het niet op jezelf. Grote kans dat het namelijk helemaal niets met jou persoonlijk te maken heeft. Vragen als ‘waarom wil je toch nooit over iets serieus met mij praten’ of ‘het lijkt wel alsof je me nooit meer wat wil vertellen’ hebben dan ook weinig zin. Respecteer dat een puber dingen nu (tijdelijk) meer voor zichzelf wil houden.
  • Al zou je het wel willen: trekken aan een dood paard heeft geen zin. Hoe meer jij probeert, hoe meer hij afhaakt. Maak gebruik van de momenten dat je zoon wél iets van een opening geeft. Zorg dat je alert bent op deze momenten – want ze zijn schaars en niet altijd duidelijk – en probeer dan echt even tijd te maken voor een gesprek met je zoon.
  • Vaak werkt het voeren van meer inhoudelijke, serieuze of moeilijke gesprekken met kinderen en pubers beter als je iets aan het doen bent en als het niet heel gericht op elkaar is. Onder de afwas, tijdens een potje voetbal, in de auto naast elkaar enzovoort, is veel minder direct en ‘bedreigend’ voor een kind. 
  • Een gesprek voeren begint met écht luisteren. Concentreer je daar de komende tijd op. Leg neer wat je in je handen hebt, schakel andere gedachten uit en luister en reageer op je zoon. Waarschijnlijk lonkt het om gelijk een vragenvuur op hem los te laten als je een opening voelt, maar het werkt veel beter als je niet te snel wedervragen stelt maar eerst eens ‘humt’, knikt en hem echt aan het woord laat. 
  • Praat in gesprekken vanuit jezelf. Ook als je hem laat weten geïnteresseerd te zijn in zijn verhaal en gevoel. ‘Wat ben je toch altijd gesloten, je wil nooit meer echt ergens met me over praten’ werkt veel minder dan ‘ik vind het soms wel jammer dat ik je zo weinig echt spreek. Ik zou zo graag wat meer horen over hoe het met je is en hoe je je voelt, net als vroeger.’ 
  • Laat regelmatig blijken dat je er bent voor je zoon, ook als het gaat om persoonlijke dingen of vragen. Of hij er gebruik van maakt, is aan hem, maar hij weet en voelt dan dat de ruimte er wel is. 
  • Check tijdens een gesprek altijd of je kind begrijpt wat je bedoelt en andersom. Geef niet te snel je mening, ook al ben je het niet met je zoon eens. Gelijk afkeurend of oordelend reageren zorgt er vaak voor dat je puber weer stopt met vertellen. 
  • Soms helpt het ook om je gevoel gewoon eens bij je kind neer te leggen en te kijken wat hij daarmee doet. ‘Ik heb het idee dat jij me in gesprekken al snel een zeur vindt of het gevoel hebt dat ik een kruisverhoor afleg, klopt dat?’ Wellicht geeft het een opening tot een gesprek over hoe je puber het wel zou willen en waarin jij vanuit de ik-boodschap ook kunt vertellen wat je graag wil.

Een leuk idee om met pubers op een speelse manier wat meer op diepere thema’s in te gaan is de ‘Table topics tiener’. Een kubus vol vragen: gekke, leuke, verrassende en ook serieuzere onderwerpen. (Te bestellen bijvoorbeeld via www.gezinnig.nl voor € 19,95)

Qua boeken zou je kunnen lezen:
‘Ik heb ook wat te vertellen’ door Martine Delfos
‘Praten met je puber’ door Annette Heffels

Reageer op artikel:
Gesprek met puber
Sluiten