Grenzen opzoeken

antwoord

Sommige verbaal sterke kinderen krijgen het voor elkaar om je te verleiden tot ellenlange discussies. Het is lastig om dat de hele dag door op een positieve manier om te buigen of af te kappen, zeker aan het eind van de dag of als je bijvoorbeeld zelf moe bent. Soms zul je het zo zat zijn dat een kind zelfs zijn zin krijgt al wil je dat niet, en voor je het weet ben je weer aan het overleggen. 

Bij kinderen die (verbaal) grenzen opzoeken is het heel belangrijk dat jij de leiding houdt. Hoe doe je dat?

  • Allereerst is het juist bij dit soort kinderen, zoals jouw zoon, erg belangrijk dat je heel consequent bent in je reactie. Hoe lastig af en toe ook. Als iets niet mag en als je hebt aangegeven waarom niet (en eventueel wat er dan wel mag), dan: einde reactie. Hij zal je vaak verleiden tot nog meer uitleg of toelichting, of tegenargumenten aandragen en dan is het heel belangrijk dat hij daar geen ‘winst’ (= reactie of zijn zin) mee behaald. Anders leert hij daar namelijk van dat hij het met praten en overtuigen kan winnen of iets voor elkaar kan krijgen. 
  • Probeer te voorkomen dat hij in huis steeds het stempeltje 'de discussieerder' of iets dergelijks krijgt. Het gevaar van het steeds benoemen van zijn kwaliteit/lastige eigenschap, is dat hij bij wijze van spreken denkt 'daar ben ik kennelijk goed in, dus dat ga ik doen'. Je werkt het gedrag dan onbedoeld in de hand.
  • Het kan werken, en vooral prettiger zijn voor jezelf, als je met hem de afspraak maakt dat je niet meer steeds met hem in discussie gaat. Leg aan hem uit dat steeds maar door discussieren ervoor zorgt dat jij boos op hem wordt of tegen hem schreeuwt, en dat je dat niet meer wilt. 
    Vertel hem gewoon dat je voortaan één keer reageert of nee zegt, en als het kan probeert uit te leggen waarom iets niet kan of mag. Daarna waarschuw je nog één keer: 'Alex, ik heb gezegd dat het niet gebeurt en uitgelegd waarom niet, nu ga ik niet meer op je vragen of argumenten in. Klaar!' Zo laat je duidelijk merken dat je niet je zoon negeert, maar de discussie die hij aan gaat. Stopt hij ermee of begint hij ergens anders over, beloon hem dan door weer te luisteren of te reageren. Je moet dit een tijdje heel consequent volhouden, want het kan zijn dat hij juist nog meer zijn best gaat doen je te overtuigen omdat dat eerder wel reactie opleverde. Degene met de langste adem wint dus….
  • Je kunt over bepaalde onderwerpen, die zich ervoor lenen natuurlijk, wel even echt lekker met hem in discussie gaan. Dat is ook wel eens fijn voor hem. Handig om dan te benoemen: 'Oh, je wilt even lekker in discussie, nou kom maar op.' Dan wordt het iets wat even mag en grappig is, en dan zetten kinderen het meestal minder snel in.
Reageer op artikel:
Grenzen opzoeken
Sluiten