Het schoolsysteem werkt

redactie 21 jun 2018 Blogs

Juffrouw Janneke, die maandag, dinsdag en woensdag werkt, en juffrouw Willemien, die de donderdag en de vrijdag doet, zijn voor zover ik dat kan beoordelen en voor zover mijn intuitie me niet bedriegt, prima leerklachten. Kundig en kordaat, streng en liefdevol. De belangrijkste eigenschappen van een goede docent. Beiden hebben oog voor het individu. Dat blijkt uit hoe ze onze 8-jarige pleegzoon behandelen.

Net zoals alle andere (pleeg)ouders denken mijn vrouw en ik dat we een bijzonder (pleeg)kind hebben. Hij heeft weliswaar een paar rare trekjes en een handvol onvolkomenheden, maar verder is hij zonder meer geniaal. Die te verwaarlozen minpunten zijn: hij kan zich niet of moeilijk concentreren, hij leest slecht omdat hij daar een hekel aan heeft (of andersom), hij kletst iedereen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat de oren van het hoofd en hij heeft bijna altijd wat beters te doen dan wat hij eigenlijk moet doen.

Bovendien zit hij op een nieuwe school. De zoveelste, met opnieuw andere wetten en omgangsvormen. Nou, met al deze zaken houden juffrouw Janneke en juffrouw Willemien rekening. Ze hebben daarom een speciaal Koekie-systeem bedacht. Voor iedere opdracht (dictee, taal actief, sommen, et cetera) die hij tot een goed einde brengt, krijgt hij een blokje. Heeft hij op het einde van de schooldag het maximale aantal te behalen blokjes in zijn mandje, dan krijgt hij een plakkertje. Op een kast hangt een velletje met zijn naam en de dagen, met daarachter wat ruimte. Daar komt dan dat plakkertje. Slaagt hij er niet in zijn opdrachten af te maken, dan tekent de juf een gezichtje met de mondhoeken omlaag.

Daarnaast staan er in de klas twee tafeltjes tegen een muur. Concentratietafeltjes. Daar kunnen cq moeten kinderen zitten als ze zich niet concentreren of andere kinderen van het werk houden. Koekie's vaste plaats in de klas is een grote tafel vlakbij die kleine concentratietafeltjes zodat hij snel kan verhuizen. Het systeem werkt. In het begin vond hij het eng, want hij wordt niet graag beoordeeld. En hij dacht dat als de juf een sip gezichtje tekende wij kwaad op hem zouden zijn. Maar nu ziet hij er de charme wel van in. Het is een wedstrijd die hij met zichzelf speelt en die hij graag wil winnen. Meestal sluit hij de week af met vier vrolijke plakkertjes en een verdrietig gezichtje. Dat gezichtje staat bijna altijd achter de woensdag, want drie dagen op rij concentreren en presteren is nog een beetje veel gevraagd. Juffrouw Janneke zet er dan meestal nog een woord of een zinnetje bij: bijna bijvoorbeeld, of jammer, morgen beter.

Mijn vrouw heeft ook een beloningssysteem bedacht. Drie plakkertjes levert Koekie 50 eurocent op, vier plakkertjes is een euro en een kaart met vijf plakkertjes is goed voor twee euro. Het grappige is dat het geld, de beloning, hem nauwelijks interesseert. De plakkertjes zijn de echte beloning. Hij is oprecht blij en trots als hij ons na school kan melden dat hij alles heeft afgemaakt, dat alle opdrachten uitgevoerd zijn en er weer geplakt is door de juf. Het wachten is op een week zonder sippe gezichtjes. Dat zal niet lang duren, verwacht ik.

 

Reageer op artikel:
Het schoolsysteem werkt
Sluiten