Het zijn de hamsterweken (deel 2)

redactie 22 jun 2018 Blogs

Het is zaterdagavond tegen elf uur en de bel gaat. We hebben net gebarbecued en zitten binnen aan de koffie. Ik kijk ons bezoek verbaasd aan: wie kan dat nou zijn. Hanno doet het raam open en ik hoor twee kinderstemmetjes. O, tuurlijk, denk ik, wie anders. Het zijn de bedelende kinderen van één straat verderop. Maar wat zijn ze nog laat op!

Met de regelmaat van de klok worden de meisjes – ik schat dat ze ongeveer 6 en 8 zijn – er door hun moeder op uit gestuurd om bij ons luiers voor hun kleine zusje te bedelen. Of geld. Ik heb twee keer een paar luiers gegeven en een keer een tientje – 'onze moeder krijgt maandag weer geld en dan komen we het terugbrengen'. Daarna besloot ik dat ze niets meer kregen: die luiers krijgen wij vergoed van de zorgverzekeraar en het is natuurlijk niet de bedoeling dat we die in de buurt ronddelen en dat tientje kwam natuurlijk nooit terug. Tegen de kinderen zei ik dat hun moeder zelf maar langs moest komen. Het liefst had ik gezegd: 'Kom binnen, willen jullie wat drinken? Weet je wat, kom hier eigenlijk maar gewoon wonen.'

Hanno zei zaterdag dat we geen luiers voor ze hadden. En toen de kinderen weg waren en we ons bezoek verteld hadden over het bedelen, zei Hanno's vriend Hans: 'Waarom waarschuwen jullie de kinderbescherming niet? Of Jeugdzorg? Kinderen horen niet te bedelen, zeker niet zo laat. Wie weet waar ze allemaal nog meer aanbellen en met wat voor griezels ze dan in aanraking komen. Daarop volgde een imitatie van een vieze oude man waar Wim de Bie nog een puntje aan kon zuigen: 'Kom maar even binnen, lieve kindertjes, ome Han zal jullie wel even helpen.'

Ik dacht na en zei: 'Ik weet het niet hoor. Die kinderen zien er verder goed uit, goed gevoed, netjes gekleed. Ze bedelen alleen en ze zijn laat op. Nu kunnen we een beetje toezicht houden. Als we een instantie bellen is het vertrouwen misschien weg en zien we ze helemaal niet meer. Bovendien, zouden ze niet al in beeld zijn bij de instanties?' Ik vertelde dat er een keer brandweer en politie was omdat de moeder een brandende theedoek uit het raam had gegooid. Of zoiets. Er was in elk geval brandweer en politie.

Hanno keek nog een beetje sip omdat hij de meisjes met lege handen had weggestuurd. 'We hadden ze een paar flessen Albert Heijn-roosvicee moeten meegeven,' zei ik. 'Dat lijkt me niet echt een oplossing als de luiers al op zijn,' zei Hans. Hanno lachte weer een beetje. 'Willen jullie een paar flessen mee?' vroeg ik.

Een paar weken terug schreef ik hier dat Albert Heijn de smaak van de vruchtenmix veranderd had en dat Yaël die nog langer weigerde te drinken. Een aantal lieve mensen sloeg aan het hamsteren en nu staan hier zo'n 100 flessen vruchtenmix oude stijl uit heel Noord-Holland. En raad eens: nog geen week na de grote inzamelingsactie besloot Yaël dat ze alleen nog maar melk wilde drinken. Uit een beker. Want ze is nu groot. Mensen met kinderen krijgen dus standaard een paar flessen vruchtenmix mee en Hanno brengt binnenkort zo'n tachtig flessen naar de voedselbank. Krijgen ze toch nog een goede bestemming.

De bedelende meisjes krijgen ook een paar flessen vruchtenmix. Die breng ik zo langs. Samen met een pak luiers van de supermarkt voor hun zusje. Ik weet niet of ik er goed aan doe, maar het zit me toch niet lekker. 

Reageer op artikel:
Het zijn de hamsterweken (deel 2)
Sluiten