Hoogbegaafd en beweeglijk

redactie 22 jun 2018 Blogs

Kinderen kunnen tegenwoordig niet eens meer bokkie springen zonder ongelukken. Dat meldde Brandpunt zondagavond.

De organisatie Veiligheid.nl heeft gemeld dat het aantal sportblessures bij kinderen tussen 9 en 12 in de afgelopen zes jaar met de helft is toegenomen. Hoogleraar bedrijfs- en sportgeneeskunde Willem van Mechelen van het VUmc wijt dit aan minder goed werkende motorische vaardigheden, als gevolg van bewegingsarmoede. Kinderen zitten steeds meer voor beeldschermen van tv, games, computer, en mobieltjes, in plaats van in bomen te klimmen en te rennen.

Leerlingen van de Leonardoscholen zitten op school veel achter hun eigen laptopjes en zijn bovendien vaak verslingerd aan computerspelletjes. Zouden zij nog meer risico lopen op bewegingsarmoede?

Voor er kinderen komen zijn aspirant ouders altijd vol goede voornemens. Op het arrogante af. Zo besloten Robert en ik dat onze kinderen nooit dik zouden worden. Gatsie, als ouder van zo’n vetzakje doe je echt iets verkeerd, vonden wij.

Als baby was Heron een dikkerdje. Hij zag er uit als het Michelinkindje. Maar dat kwam puur van de borstvoeding. “Ik geef slagroom” zei ik trots.

Als peuter werd Heron inderdaad groot en gespierd. Hij werd blij van de rijstwafels, soepstengels en rozijntjes die ik hem tijdens snacktijd voerde. En, weer of geen weer, wij speelden elke dag minstens een kwartier buiten.

Heron en ik zaten ook op ouder-en-kindgym. Daar had ik bij zijn zusje helaas geen tijd meer voor. En zij vindt soepstengels en rijstewafels een belediging. Toch groeit zij goed gemiddeld in gewicht op, terwijl Heron altijd op het randje van de gewichtscurve van het consultatiebureau heeft gebalanceerd.

Toen hij vorig jaar niet lekker in zijn vel zat, vlak voor we besloten hem te laten testen, werd er weinig met vriendjes afgesproken en moest ik hem soms naar buiten schoppen. Hij verzon van alles om maar te kunnen gamen of tv-kijken. Smokkelde zelfs zijn Nintendo DS mee naar boven.

En hij werd dikker. Broeken met de juiste lengtemaat pasten niet meer over zijn ronde billen. Ik heb hem toen meegenomen naar de schoolarts, die mijn vermoedens bevestigde. Drie kilo te zwaar. Dus gingen we opletten met eten en vaker sporten.

De beste manier van afvallen bleek voor hem echter gewoon een kwestie van zich weer gelukkig voelen. Hij werd minder gezapig en minder beeldschermbehoeftig. Met zijn vriendjes rent hij weer en klimt hij in bomen. Hij zit nog best vaak achter de computer, thuis en op school, maar dankzij een groeispurt is hij nu weer op een goed gewicht.

Ik weet alleen niet of hij kan bokkie springen.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en beweeglijk
Sluiten