Hoogbegaafd en boerenknecht

redactie 21 jun 2018 Blogs

Heron zegt al lange tijd dat hij later helikopterpiloot wil worden. Ik denk dat het nog mogelijk is ook. Hij is sterk, slim en heeft perfecte ogen. Toch zie ik ook wel een beroep met dieren voor hem in de toekomst.

Heron had de afgelopen week “juni-vakantie”. Als enige in het hele dorp. Er was geen vakantie-opvang.  En mijn  werk ging gewoon door. Dus wisselde ik met wat andere Leonardo-moeders de kinderen uit. Ook heeft Heron anderhalve dag stage gelopen op de kinderboerderij in ons dorp.

Heron helpt op zaterdagmiddagen wel eens mee met de simpele (maar soms zware) klussen. Als dank mag hij dan lunchen en theedrinken met de beheerders. Een hele eer, vindt hij.

Ik had nog een dag en een ochtend onderdak voor Heron nodig om zelf te kunnen werken. Hij is groot genoeg om zichzelf te vermaken, maar met zijn buurtgenoten op school voorzag ik hem toch urenlang voor de tv of aan een computerspel. Ik doe wel eens vrijwilligerswerk op de kinderboerderij en ik ken de beheerders. Dus trok ik de stoute schoenen aan.

Natuurlijk mocht Heron daar meelopen. Gezellig. Hij was in prima handen. Ik had zelfs het dorp afgekund, maar vertelde dat ik bij noodgevallen of als hij vervelend werd, binnen vijf minuten aanwezig kon zijn. Het voordeel van thuis werken.

Toen ik hem ophaalde liep hij over het terrein en luidde de bel die liet weten dat het sluitingstijd was. Een ereklusje. Beheerder Marcel, een volwassen stagiaire en Heron sloten af. Ze hadden het gezellig gehad en Heron had goed meegeholpen. Niet eens voor zijn doen, maar gewoon. En natuurlijk was hij de volgende ochtend weer van harte welkom.

Heron is nooit zo spraakzaam, maar nu kwam hij bijna woorden tekort. Over de kippen die hij mocht helpen verhuizen, gewoon door ze in zijn armen te dragen, over de twee ezels waarmee ze gingen wandelen, “gewoon aan de lijn door het park en dan gingen ze soms langs de kant om te grazen”. Over de omelet die Marcel had gebakken en die zo veel lekkerder was geweest dan thuis.

Heron had geholpen met de stallen uitmesten, de dieren voeren en eieren rapen. En toen de hoefsmid langskwam om de hoeven van de ezels schoon te maken, mocht hij de jongste, nerveuze ezel geruststellen. “Dan duwde hij zijn hoofd tegen me aan om geaaid te worden en duwde hij me daarna weer weg. Dat gekke beest wist echt niet wat hij wilde.”

Ik had een doosje chocola in Herons tas gedaan om te trakteren bij het einde van zijn “snuffelstage”. Hij kreeg als dank een doosje verse, zelfgeraapte eieren. De omelet die ik daarvan bakte smaakte bijna net zo goed als die van Marcel.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en boerenknecht
Sluiten