Hoogbegaafd en 'dat kan ik niet'

redactie 22 jun 2018 Blogs

Zowel Heron als zijn zusje Ilse roepen vaak dat ze iets niet kunnen. Bij allebei zit er echter meestal meer achter. Er zijn dan ook verschillende soorten niet-kunnen.

Heron vraagt me zijn dekbed in de hoes te stoppen. Ik ben druk bezig en vraag hem of hij het zelf wil doen.
'Dat kan ik niet,' zegt hij, terwijl hij dekbed en hoes voor me op de grond legt.
'Dan wordt het tijd dat je dat leert,' zeg ik.
Ik pak de hoes en doe het voor. Hij staat erbij te kijken, zijn handen in zijn broekzakken.
'Voilà,' zeg ik, terwijl ik hem de hoes met het dekbed erin overhandig. Hij bedankt me met een triomfantelijk gezicht en draait zich om. Heeft hij het toch voor elkaar dat ik het deed. Soms is het makkelijk om iets niet te kunnen.

Heron heeft de hele middag gespeeld en gegamed. Nu is het tijd om aan zijn huiswerk voor topo te beginnen.
'Waarom?' jammert hij terwijl hij als een zoutzak achter zijn laptop hangt. 'Ik kan het tóch niet.'
En dat terwijl hij, na een moeizaam begin, tegenwoordig goede cijfers haalt.
'Je kan het best,' zeg ik, half bemoedigend en half vermoeid door steeds weer dezelfde discussie. 'Je moet alleen een paar keer oefenen en dan gaat het vanzelf beter.'
Hij begint. 'Zie je wel, ik kan het niet,' jammert hij, na de vierde fout.
'Je doet deze provincie voor het eerst!' roep ik uit. 'Niemand doet het meteen de eerste keer perfect.'
We spreken af dat hij vandaag mag stoppen als hij met het oefenprogramma het cijfer 3 heeft gehaald. Dat helpt.
Na twee keer de ronde door Limburg heeft hij al een 3,2.
'Zie je wel dat je het kan,' zeg ik. 'Nog twee keer oefenen en je hebt een voldoende.'
Hij kijkt me wantrouwend aan. 'Maar niet vandaag.'

Ilse (5) heeft zwemles. De zwemjuf legt uit dat ze rugcrawl gaan oefenen. Ineens gebaart Ilse dat ze heel nodig moet plassen. Tijdens het duiken heb ik haar ook al naar de wc begeleid. Dat is nog geen kwartier geleden. En zoveel heeft ze niet gedronken.
De juf en ik durven het niet aan om haar te laten wachten. Dus loop ik met haar naar de toiletten. Ilse heeft lang niet zoveel haast als je onder die omstandigheden zou verwachten. Vrolijk kwebbelend loopt ze naast me. 'Opschieten hoor, anders mis je te veel,' zeg ik.
Ze blijft lang in het hokje, terwijl ze een makkelijk bikinibroekje aan heeft.

Als we terugkomen, zeg ik tegen de juf dat ik me zorgen maak dat Ilse te veel delen van de les mist. Terwijl ze zwemt, vertel ik dat ik bang ben dat het juist haar bedoeling is om onderdelen over te slaan, omdat ze bang is dat ze het fout doet. Maar daardoor oefent ze te weinig en ik twijfel eigenlijk nu al of ze het wel zo goed kan als de rest van haar groepje.
'Die angst is nergens voor nodig, want het gaat hartstikke goed,' zegt de zwemjuf. Ze wijst naar het water. 'Kijk, ze doet het heel netjes.'
Ilse heeft de kant bereikt en klimt uit het water. Terwijl ik op de tribune ga zitten, praat de juf even met haar. Ik zie Ilse letterlijk een paar centimeter groeien. Haar glimlach is terug.
Dan blijkt waarom. Ilse mag nog een keer het water in. Om haar groepsgenootjes voor te doen hoe de rugcrawl gaat.
Dat is slim van de juf. Goed voor Ilse's zelfvertrouwen en dat van haar moeder.
Zie je wel dat ze het kan.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en 'dat kan ik niet'
Sluiten