Hoogbegaafd en een verveelfobie

redactie 22 jun 2018 Blogs

Herons rapport is binnen. Het eerste in groep 7. Het staat bol van de v’tjes en zesjes en zevens. Alleen voor presentatie en verkeer heeft Heron hoger dan een 8. ‘Je kan meer dan je nu laat zien. Kom op Heron, laat het ons zien!’ hebben de juffen eronder geschreven.

Ik vraag we af hoe het komt dat Heron zo weinig fanatiek is. Op het eerste gezicht lijkt het luiheid. Hij neemt niet de moeite om ergens voor te gaan en gebruikt zijn laptop liever voor Minecraft dan voor huiswerkopdrachten. Hij raffelt alles voor school een beetje af. Alsof hij het niet de moeite vindt er meer energie in te stoppen.

Misschien is het dat ook wel. Dat hoge cijfer voor presentatie heeft hij vanwege zijn spreekbeurt. Die ging over de brandweer. Hij deed zijn best om een mooie presentatie in elkaar te zetten en oefende de spreekbeurt zelfs een paar keer. Dat is voor zijn doen een enorme inzet.

Maar ja, zijn vader is vrijwillig brandweerman en al sinds Heron een peuter was, vindt hij het interessant. Volgend jaar mag hij bij de Jeugdbrandweer. Nu is hij met zijn vader twee keer bij de kazerne geweest om uitleg te krijgen en foto’s te maken. Hij hing aan zijn vaders lippen. Dan schrijft zo’n spreekbeurt zich vanzelf.

Franse steden in je hoofd stampen, rekensommen maken of zinnen ontleden is minder lonend. Het is saai om te doen, want vol herhaling, en levert relatief weinig op. Heron geeft niet om school, cijfers of rapporten, dus wat kan hem het schelen dat hij zesjes haalt in plaats van negens?

Ik denk niet dat het faalangst is. Dat heb ik zelf. In plaats van nieuwe klanten te zoeken voor mijn freelance bedrijfje, zit ik urenlang op internet te zoeken hoe je acquisitie pleegt. Ik ben inmiddels een expert op dat gebied, al durf ik er niets mee te doen. Het is klassiek uitstelgedrag.

Als ik saai werk heb of een grote klus om aan te beginnen, keer ik echter steeds terug op Facebook. Ik kan urenlang mijn tijd verdoen met belevenissen van vage kennissen in mijn tijdlijn, stomme plaatjes en saaie filmpjes met heel indrukwekkende titels die hoge verwachtingen oproepen. Soms verveel ik me zelfs op Facebook. Maar blijkbaar niet genoeg om internet uit te zetten, mijn brein wakker te schudden en aan de slag te gaan.

Het lijkt of ik moeite heb om mijn hersens te kickstarten voor minder leuke werkzaamheden. Net als Heron. Mijn zoon en ik lijden aan een verveelfobie. Taken moeten steeds nieuw of anders zijn, anders worden ze langdradig. Saai werk wordt zo lang mogelijk uitgesteld en daarna afgeraffeld. De minder eentonige werkzaamheden krijgen meer aandacht en de echt gave zaken krijgen de volle honderd procent.

Helaas bestaat het leven uit herhaling. Er is geen opleiding of baan die elke dag anders is. Er zullen altijd handelingen zijn die steeds terugkeren. Hoe houd je jezelf dan gemotiveerd? Hoe kickstart je je hersenen, ook bij eentonige taken?

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en een verveelfobie
Sluiten