Hoogbegaafd en geen studiebol

redactie 22 jun 2018 Blogs

Soms denk ik dat er een foutje is gemaakt bij het uitdelen van intelligentie. Bij Heron zit de hoogbegaafdheid meer in de weg dan dat hij er iets mee kan. Hij is gewoon geen studiebol.

Heron op school: diep onderuitgezakt, stuurs gezicht, als dat tenminste te zien is. Soms steunt hij op zijn handen en is alleen een bos krullen zichtbaar. Continu bewegende benen, tikkende pen en grimassend gezicht. Gegrom of gekreun bij elke nieuwe opdracht. Uiteindelijk zeer traag beginnend aan de klus. Afgeleid door elke beweging en elk geluid in zijn omgeving.

Heron thuis: te vinden door het spoor te volgen van schoenen, schooltas, bekers, borden en elektronica. Continu verveeld. Hangend op de bank, slechts hongerig naar voedsel, televisiebeelden of computerspeeltjes. Niet tot enige actie te bewegen. Zijn kamer, zo vol speelgoed dat die bijna niet meer begaanbaar is, wordt bijna alleen gebruikt om te slapen.

Heron buiten: rechtop, wijdbeens, krachtig, snel. Hij rent, stoeit, klimt, springt en wordt vies. Hij speelt tikkertje, bouwt hutten, praat met regenwormen, insecten en slakken en onderzoekt de natuur. Gaat op in het buiten met heel zijn lijf. Later wordt hij ‘Freek in het Wild’. Hij is groot en sterk, een oermens.

Helaas is hij gedoemd minstens tot zijn 18de in de schoolbanken te zitten. En wordt hij geacht dat met enige overtuiging te doen. Hij is tenslotte hoogbegaafd, dus moet hij school interessant vinden. Maar zelfs de Leonardoschool is te schools voor hem.

Heron wil zelf dingen ontdekken. Hij wil de ruimte om iets uit te proberen, het zien te mislukken, daarvan te leren en het dan goed te kunnen doen.

Hij wil niet een kant en klare opdracht krijgen, die volgens de geldende regels moeten maken en dan een standaard score krijgen.

En als hij tussen het werken door even wil rennen om zijn overdaad aan energie kwijt te raken, moet dat mogelijk zijn. Nu mist hij soms de pauze omdat hij pas met de rest van de klas naar buiten mag als hij zijn werk af heeft. Dat lijkt mij niet de manier om hem meer gemotiveerd te krijgen.

Iedere maandag is er ‘Kids Outdoor Survival’ bij een sportschool in de buurt. Na school is het snel een snackje en een drankje en dan een uur lang slingeren aan touwen, klimmen over schuttingen, sjouwen met banden en kruipen door de modder. Bemodderd en bezweet, met rode wangen en sterretjes in zijn ogen zit hij daarna (op een handdoek) naast me in de auto. En dan práát mijn zwijgzame kind. Over wat hij allemaal mocht doen. Heron leeft voor dat ene wekelijkse uurtje buiten.

Mijn zoon is geen studiebol. Voor zijn interesse in buiten heeft hij geen hoogbegaafdheid nodig. Hij wil de intelligentie graag ruilen met een kind dat graag leert. En dan wil hij in plaats daarvan meer vrijheid.

Reageer op artikel:
Hoogbegaafd en geen studiebol
Sluiten